LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

carnificō

carnificō (present infinitive carnificāre, perfect active carnificāvī, supine carnificātum)
Classical[karˈnɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[karˈniː.fi.ko]
carnificātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to execute, behead
  2. to be cut to pieces, mangled

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.carnificōcarnificābamcarnificābōcarnificāvīcarnificāveramcarnificāverō
2nd sg.carnificāscarnificābāscarnificābiscarnificāvistīcarnificāverāscarnificāveris
3rd sg.carnificatcarnificābatcarnificābitcarnificāvitcarnificāveratcarnificāverit
1st pl.carnificāmuscarnificābāmuscarnificābimuscarnificāvimuscarnificāverāmuscarnificāverimus
2nd pl.carnificātiscarnificābātiscarnificābitiscarnificāvistiscarnificāverātiscarnificāveritis
3rd pl.carnificantcarnificābantcarnificābuntcarnificāvērunt
carnificāvēre
carnificāverantcarnificāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.carnificemcarnificāremcarnificāverimcarnificāvissem
2nd sg.carnificēscarnificārēscarnificāverīscarnificāvissēs
3rd sg.carnificetcarnificāretcarnificāveritcarnificāvisset
1st pl.carnificēmuscarnificārēmuscarnificāverīmuscarnificāvissēmus
2nd pl.carnificētiscarnificārētiscarnificāverītiscarnificāvissētis
3rd pl.carnificentcarnificārentcarnificāverintcarnificāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.carnificorcarnificābarcarnificābor
2nd sg.carnificāris
carnificāre
carnificābāris
carnificābāre
carnificāberis
carnificābere
3rd sg.carnificāturcarnificābāturcarnificābitur
1st pl.carnificāmurcarnificābāmurcarnificābimur
2nd pl.carnificāminīcarnificābāminīcarnificābiminī
3rd pl.carnificanturcarnificābanturcarnificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.carnificercarnificārer
2nd sg.carnificēris
carnificēre
carnificārēris
carnificārēre
3rd sg.carnificēturcarnificārētur
1st pl.carnificēmurcarnificārēmur
2nd pl.carnificēminīcarnificārēminī
3rd pl.carnificenturcarnificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.carnificācarnificāre
pres. 2nd pl.carnificātecarnificāminī
fut. 2nd sg.carnificātōcarnificātor
fut. 3rd sg.carnificātōcarnificātor
fut. 2nd pl.carnificātōte—
fut. 3rd pl.carnificantōcarnificantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecarnificārecarnificārī
perfect infinitivecarnificāvissecarnificātum esse
future infinitivecarnificātūrum essecarnificātum īrī
present participlecarnificāns—
perfect participle—carnificātus
future participlecarnificātūruscarnificandus
gerundcarnificandī, carnificandō, carnificandumsupinecarnificātum, carnificātū

carnĭfĭco (carnŭf-), ātus, āre, v. a. (carnĭfĭcor, āri, v. dep., acc. to Prisc. p. 791 P.) [id.],
I. to execute, behead: carnifical. (hostes) jacentes, to be cut in pieces, mangled, Liv. 24, 15, 5: vitam cum dolore et insigni cruciatu carnificatus amisit, Sisenn. ap. Prisc. p. 793 P.; Tert. adv. Marc. 1, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin carnificō From carnifex (“butcher, executioner”) + -ō.

Quick answers

What does carnificō mean in Latin?
carnificō, a verb, means “to execute, behead; to be cut to pieces, mangled”.
What are the principal parts of carnificō?
carnificō, carnificāre, carnificāvī, carnificātum (first conjugation).
How do you pronounce carnificō?
In classical Latin, [karˈnɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [karˈniː.fi.ko].