verbfirst conjugation
carnificō
carnificō (present infinitive carnificāre, perfect active carnificāvī, supine carnificātum)
Classical[karˈnɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[karˈniː.fi.ko]
carnificātor 2nd sg. fut. pass. imper.; 3rd sg. fut. pass. imper.
Meaning
- to execute, behead
- to be cut to pieces, mangled
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | carnificō | carnificābam | carnificābō | carnificāvī | carnificāveram | carnificāverō |
| 2nd sg. | carnificās | carnificābās | carnificābis | carnificāvistī | carnificāverās | carnificāveris |
| 3rd sg. | carnificat | carnificābat | carnificābit | carnificāvit | carnificāverat | carnificāverit |
| 1st pl. | carnificāmus | carnificābāmus | carnificābimus | carnificāvimus | carnificāverāmus | carnificāverimus |
| 2nd pl. | carnificātis | carnificābātis | carnificābitis | carnificāvistis | carnificāverātis | carnificāveritis |
| 3rd pl. | carnificant | carnificābant | carnificābunt | carnificāvērunt carnificāvēre | carnificāverant | carnificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | carnificem | carnificārem | carnificāverim | carnificāvissem |
| 2nd sg. | carnificēs | carnificārēs | carnificāverīs | carnificāvissēs |
| 3rd sg. | carnificet | carnificāret | carnificāverit | carnificāvisset |
| 1st pl. | carnificēmus | carnificārēmus | carnificāverīmus | carnificāvissēmus |
| 2nd pl. | carnificētis | carnificārētis | carnificāverītis | carnificāvissētis |
| 3rd pl. | carnificent | carnificārent | carnificāverint | carnificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | carnificor | carnificābar | carnificābor |
| 2nd sg. | carnificāris carnificāre | carnificābāris carnificābāre | carnificāberis carnificābere |
| 3rd sg. | carnificātur | carnificābātur | carnificābitur |
| 1st pl. | carnificāmur | carnificābāmur | carnificābimur |
| 2nd pl. | carnificāminī | carnificābāminī | carnificābiminī |
| 3rd pl. | carnificantur | carnificābantur | carnificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | carnificer | carnificārer |
| 2nd sg. | carnificēris carnificēre | carnificārēris carnificārēre |
| 3rd sg. | carnificētur | carnificārētur |
| 1st pl. | carnificēmur | carnificārēmur |
| 2nd pl. | carnificēminī | carnificārēminī |
| 3rd pl. | carnificentur | carnificārentur |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | carnificā | carnificāre |
| pres. 2nd pl. | carnificāte | carnificāminī |
| fut. 2nd sg. | carnificātō | carnificātor |
| fut. 3rd sg. | carnificātō | carnificātor |
| fut. 2nd pl. | carnificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | carnificantō | carnificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | carnificāre | carnificārī |
| perfect infinitive | carnificāvisse | carnificātum esse |
| future infinitive | carnificātūrum esse | carnificātum īrī |
| present participle | carnificāns | — |
| perfect participle | — | carnificātus |
| future participle | carnificātūrus | carnificandus |
gerundcarnificandī, carnificandō, carnificandumsupinecarnificātum, carnificātū
carnĭfĭco (carnŭf-), ātus, āre, v. a. (carnĭfĭcor, āri, v. dep., acc. to Prisc. p. 791 P.) [id.],
I. to execute, behead:
carnifical. (hostes) jacentes, to be cut in pieces, mangled, Liv. 24, 15, 5: vitam cum dolore et insigni cruciatu carnificatus amisit, Sisenn. ap. Prisc. p. 793 P.; Tert. adv. Marc. 1, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
carnificō —, —, āre
carnifex, to cut to pieces, mangle: carnificari (hostes) iacentes, L.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin carnificō From carnifex (“butcher, executioner”) + -ō.