LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

carminō1

carminō (present infinitive carmināre, perfect active carmināvī, supine carminātum)
Classical[ˈkar.mɪ.noː]Ecclesiastical[ˈkar.mi.no]
carminātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to card, produce by carding

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.carminōcarminābamcarminābōcarmināvīcarmināveramcarmināverō
2nd sg.carmināscarminābāscarminābiscarmināvistīcarmināverāscarmināveris
3rd sg.carminatcarminābatcarminābitcarmināvitcarmināveratcarmināverit
1st pl.carmināmuscarminābāmuscarminābimuscarmināvimuscarmināverāmuscarmināverimus
2nd pl.carminātiscarminābātiscarminābitiscarmināvistiscarmināverātiscarmināveritis
3rd pl.carminantcarminābantcarminābuntcarmināvērunt
carmināvēre
carmināverantcarmināverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.carminemcarmināremcarmināverimcarmināvissem
2nd sg.carminēscarminārēscarmināverīscarmināvissēs
3rd sg.carminetcarmināretcarmināveritcarmināvisset
1st pl.carminēmuscarminārēmuscarmināverīmuscarmināvissēmus
2nd pl.carminētiscarminārētiscarmināverītiscarmināvissētis
3rd pl.carminentcarminārentcarmināverintcarmināvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.carminorcarminābarcarminābor
2nd sg.carmināris
carmināre
carminābāris
carminābāre
carmināberis
carminābere
3rd sg.carmināturcarminābāturcarminābitur
1st pl.carmināmurcarminābāmurcarminābimur
2nd pl.carmināminīcarminābāminīcarminābiminī
3rd pl.carminanturcarminābanturcarminābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.carminercarminārer
2nd sg.carminēris
carminēre
carminārēris
carminārēre
3rd sg.carminēturcarminārētur
1st pl.carminēmurcarminārēmur
2nd pl.carminēminīcarminārēminī
3rd pl.carminenturcarminārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.carminācarmināre
pres. 2nd pl.carminātecarmināminī
fut. 2nd sg.carminātōcarminātor
fut. 3rd sg.carminātōcarminātor
fut. 2nd pl.carminātōte—
fut. 3rd pl.carminantōcarminantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecarminārecarminārī
perfect infinitivecarmināvissecarminātum esse
future infinitivecarminātūrum essecarminātum īrī
present participlecarmināns
carminante, carminantem, carminantēs, carminantī, carminantia, carminantibus, carminantis, carminantīs, carminantium
—
perfect participle—carminātus
carmināta, carminātā, carminātae, carminātam, carminātārum, carminātās, carminātī, carminātōrum, carminātōs
future participlecarminātūrus
carminātūra, carminātūrā, carminātūrae, carminātūram, carminātūrārum, carminātūrās, carminātūre, carminātūrī, carminātūrīs, carminātūrō, carminātūrōrum, carminātūrōs, carminātūrum
carminandus
gerundcarminandī, carminandō, carminandumsupinecarminātum, carminātū

carmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. 2. carmen,
I. to card: lanam, Varr. L. L. 7, § 54; Plin. 9, 38, 62, § 134: linum, id. 19, 1, 3, § 18.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin carminō From carmen (“card for wool or flax”) + -ō.

Descendants
  • Catalancarmenar
  • Catalanescarmenar
  • Italiancarminare
  • Italianscarmigliare
  • Portuguesecarmear
  • Portuguesecarminar
  • Romanianscărmăna
  • Romanianscărmănare
  • Spanishcarmenar
  • Spanishcarminar

In English words that came into English from carminō

  • carminativecarminātus
verbfirst conjugation
carminō2
carminō (present infinitive carmināre, perfect active carmināvī, supine carminātum)
Classical[ˈkar.mɪ.noː]Ecclesiastical[ˈkar.mi.no]
carminātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to make verses

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.carminōcarminābamcarminābōcarmināvīcarmināveramcarmināverō
2nd sg.carmināscarminābāscarminābiscarmināvistīcarmināverāscarmināveris
3rd sg.carminatcarminābatcarminābitcarmināvitcarmināveratcarmināverit
1st pl.carmināmuscarminābāmuscarminābimuscarmināvimuscarmināverāmuscarmināverimus
2nd pl.carminātiscarminābātiscarminābitiscarmināvistiscarmināverātiscarmināveritis
3rd pl.carminantcarminābantcarminābuntcarmināvērunt
carmināvēre
carmināverantcarmināverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.carminemcarmināremcarmināverimcarmināvissem
2nd sg.carminēscarminārēscarmināverīscarmināvissēs
3rd sg.carminetcarmināretcarmināveritcarmināvisset
1st pl.carminēmuscarminārēmuscarmināverīmuscarmināvissēmus
2nd pl.carminētiscarminārētiscarmināverītiscarmināvissētis
3rd pl.carminentcarminārentcarmināverintcarmināvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.carminorcarminābarcarminābor
2nd sg.carmināris
carmināre
carminābāris
carminābāre
carmināberis
carminābere
3rd sg.carmināturcarminābāturcarminābitur
1st pl.carmināmurcarminābāmurcarminābimur
2nd pl.carmināminīcarminābāminīcarminābiminī
3rd pl.carminanturcarminābanturcarminābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.carminercarminārer
2nd sg.carminēris
carminēre
carminārēris
carminārēre
3rd sg.carminēturcarminārētur
1st pl.carminēmurcarminārēmur
2nd pl.carminēminīcarminārēminī
3rd pl.carminenturcarminārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.carminācarmināre
pres. 2nd pl.carminātecarmināminī
fut. 2nd sg.carminātōcarminātor
fut. 3rd sg.carminātōcarminātor
fut. 2nd pl.carminātōte—
fut. 3rd pl.carminantōcarminantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecarminārecarminārī
perfect infinitivecarmināvissecarminātum esse
future infinitivecarminātūrum essecarminātum īrī
present participlecarmināns
carminante, carminantem, carminantēs, carminantī, carminantia, carminantibus, carminantis, carminantīs, carminantium
—
perfect participle—carminātus
carmināta, carminātā, carminātae, carminātam, carminātārum, carminātās, carminātī, carminātōrum, carminātōs
future participlecarminātūrus
carminātūra, carminātūrā, carminātūrae, carminātūram, carminātūrārum, carminātūrās, carminātūre, carminātūrī, carminātūrīs, carminātūrō, carminātūrōrum, carminātūrōs, carminātūrum
carminandus
gerundcarminandī, carminandō, carminandumsupinecarminātum, carminātū

carmĭno, āre, v. a. 1. carmen,
I. to make verses (post-class.): votivum quippiam, Sid. Ep. 1, 9: verba Graia, id. ib. 9, 15.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin carminō From carmen (“song”) + -ō.

Quick answers

What does carminō mean in Latin?
carminō, a verb, means “to card, produce by carding”.
What are the principal parts of carminō?
carminō, carmināre, carmināvī, carminātum (first conjugation).
How do you pronounce carminō?
In classical Latin, [ˈkar.mɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkar.mi.no].