LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

bīmus

bīmus (feminine bīma, neuter bīmum)
Classical[ˈbiː.mʊs]Ecclesiastical[ˈbiː.mus]

Meaning

  1. adjectivetwo-year-old
  2. adjectivelasting two years

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebīmus
bīmulus
bīma
bīmula
bīmum
bīmulum
genitivebīmī
bīmulī
bīmae
bīmulae
bīmī
bīmulī
dativebīmō
bīmulō
bīmae
bīmulae
bīmō
bīmulō
accusativebīmum
bīmulum
bīmam
bīmulam
bīmum
bīmulum
ablativebīmō
bīmulō
bīmā
bīmulā
bīmō
bīmulō
vocativebīme
bīmule
bīma
bīmula
bīmum
bīmulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebīmī
bīmulī
bīmae
bīmulae
bīma
bīmula
genitivebīmōrum
bīmulōrum
bīmārum
bīmulārum
bīmōrum
bīmulōrum
dativebīmīs
bīmulīs
bīmīs
bīmulīs
bīmīs
bīmulīs
accusativebīmōs
bīmulōs
bīmās
bīmulās
bīma
bīmula
ablativebīmīs
bīmulīs
bīmīs
bīmulīs
bīmīs
bīmulīs
vocativebīmī
bīmulī
bīmae
bīmulae
bīma
bīmula

bīmus, a, um, adj. prob. contracted from bis-hiems, of two winters; cf. Eutych. ap. Cassiod. p. 2311 P., and Aufrecht, Zeitschrift für vergl. Sprachf. 4, p. 415,
I. two years old, of two years, continuing two years: nuces, Cato, R. R. 17, 2; Varr. R. R. 2, 1, 13: una veterana legio, altera bima, octo tironum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 3; so, semen, Plin. 18, 24, 54, § 195: surculi, id. 17, 14, 24, § 105: plantae, biennial, Pall. Febr. 25, 2: merum, * Hor. C. 1, 19, 15: nix, Ov. Tr. 3, 10, 16: pensio, Mart. 12, 32, 3: honor, Ov. P. 4, 9, 64: aestimatio ususfructus, Dig. 33, 2, 6: si legatum sit relictum annua, bima, trima die, etc., i. e. solvendum intra annum, biennium, triennium, etc., ib. 33, 1, 3; cf. dies.—*
II. In epist. style, as an abbreviated expression: bima sententia, the vote concerning the continuance of a provincial government for two years, Cic. Fam. 3, 8, 9.

Origins

Possible contraction of *bihiemus (literally “two-wintered”), inherited from Proto-Indo-European *dwiǵʰimos; cognate with Proto-West Germanic *twigim (“two years old”). By surface analysis, bī- + hiems + -us.

Descendants
  • Portuguesebimo

Quick answers

What does bīmus mean in Latin?
bīmus, a adjective, means “two-year-old; lasting two years”.
How do you pronounce bīmus?
In classical Latin, [ˈbiː.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbiː.mus].