LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

biennis

biennis (neuter bienne)
Classical[biˈɛn.nɪs]Ecclesiastical[biˈɛn.nis]

Meaning

  1. two terminationtwo-year-old
  2. two terminationof two years, lasting two years
    Bimus, quasi bihiemis, et inde bimatus derivatur, a b incipit; et biennis quasi duorum annorum.Flaccus Albinus Alcuinus, Ars grammatica Littera B

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebiennisbiennisbienne
genitivebiennisbiennisbiennis
dativebiennībiennībiennī
accusativebiennembiennembienne
ablativebiennībiennībiennī
vocativebiennisbiennisbienne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebiennēsbiennēsbiennia
genitivebienniumbienniumbiennium
dativebiennibusbiennibusbiennibus
accusativebiennīs
biennēs
biennīs
biennēs
biennia
ablativebiennibusbiennibusbiennibus
vocativebiennēsbiennēsbiennia

bĭennis, e, adj. id.,
I. of two years, lasting two years (very rare): biennis quasi duorum annorum, Beda, p. 2331 P.; Macr. S. 6, 9, 6; Serv. ad Verg. A. 4, 57; Nigid. ap. Gell. 16, 6, 13 (but in the phrase bienni spatio, Suet. Galb. 15; Plin. 2, 82, 84. § 198 Jan., bienni is the gen. of biennium).

Origins

From bi- (“two”) + annus (“year”) + -is (suffix forming compound adjectives).

Descendants
  • Italianbienne
  • Spanishbiene

In English words that came into English from biennis

  • biennialbiennium
  • bienniumbiennium

Quick answers

What does biennis mean in Latin?
biennis, a adjective, means “two-year-old; of two years, lasting two years”.
How do you pronounce biennis?
In classical Latin, [biˈɛn.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [biˈɛn.nis].