noun · neutersecond declension
biennium
biennium n (genitive bienniī or biennī)
Classical[biˈɛn.ni.ũː]Ecclesiastical[biˈɛn.ni.um]
Meaning
- neutera period of two years, biennium
[Mnesilochus] Multimodis meditatus egomet mecum sum, et ita esse arbitror: homini amico, qui est amicus ita uti nomen possidet, nisi deos ei nil praestare; id opera expertus sum esse ita. nam ut in Ephesum hinc abii — hoc factumst ferme abhinc biennium— ex Epheso huc ad Pistoclerum meum sodalem litteras misi, amicam ut mi inveniret Bacchidem. illum intellego
c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 3.2.1–7Nam illa videntur prodigialiter in nostris Ceretanis accidisse, ut aliqua vitis apud te excederet uvarum numerum duorum milium, et apud me octogenae stirpes insitae intra biennium septenos culleos peraequarent, ut primae vineae centenas amphoras iugeratim praeberent, cum prata et pascua et silvae, si centenos sestertios in singula iugera efficiant, optime domino consulere videantur.
4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica III.III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | biennium | biennia |
| genitive | bienniī biennī | bienniōrum |
| dative | bienniō | bienniīs |
| accusative | biennium | biennia |
| ablative | bienniō | bienniīs |
| vocative | biennium | biennia |
bĭennĭum, ii, n. bis-annus,
I. a period or space of two years, two years: jam biennium est, cum, etc., Plaut. Merc. 3, 1, 35:
intra tempus biennii, Col. 3, 9, 6: hoc factum est ferme abhinc biennium, Plaut. Bacch. 3, 2, 4 (imitated by Ps.-Plaut. Merc. prol. 12): biennium ibi perpetuum misera illum tuli, Ter. Hec. 1, 2, 12; Caes. B. G. 1, 3; Cic. Phil. 5, 3, 7; Liv. 5, 14, 2: biennium provinciam obtinuit, Cic. Verr. 2, 3, 93, § 216; 2, 4, 30, § 67: lex usum et auctoritatem fundi jubet esse biennium, id. Caecin. 19, 54; Quint. Ep. ad Tryph. 1; id. Inst. 1, 12, 9: biennio postquam abii, Plaut. Bacch. 2, 1, 1: comitia biennio habita, Liv. 5, 14, 2: matres, quae biennio durant, Plin. 11, 21, 24, § 73; Suet. Galb. 7: consulatum biennio post ultro petiit, id. Aug. 26: intra tempus bienni, Col. R. R. 3, 9, 6: intra biennium, Quint. 1, 2, 9: ultra biennium, Tac. A. 1, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
biennium ī, n
bi-+annus, a period of two years, two years: per biennium: ad alqd biennium sibi satis esse, Cs.: provinciam obtinere, for two years: comitia biennio habita, in the last two years, L.: post biennium, after two years' delay: biennio prope: biennio ante: eo biennio, Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbiennium
Proto-Indo-European *h₂et- Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *h₂etnós Proto-Italic *atnos? Latin annus Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin biennis Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin biennium Synchronically, from biennis + -ium (suffix forming abstract nouns).
Descendants
- Catalanbienni
- Englishbiennium
- Italianbiennio
- Romanianbieniu
- Spanishbienio
In English words that came into English from biennium
- biennialbiennium
- bienniumbiennium