LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

benefaciō

benefaciō (present infinitive benefacere, perfect active benefēcī, supine benefactum)
Classical[bɛ.nɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[be.neˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto do good
  2. suppletiveto benefit
  3. suppletiveto bless

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.benefaciōbenefaciēbambenefaciambenefēcībenefēcerambenefēcerō
2nd sg.benefacisbenefaciēbāsbenefaciēsbenefēcistībenefēcerāsbenefēceris
3rd sg.benefacitbenefaciēbatbenefacietbenefēcitbenefēceratbenefēcerit
1st pl.benefacimusbenefaciēbāmusbenefaciēmusbenefēcimusbenefēcerāmusbenefēcerimus
2nd pl.benefacitisbenefaciēbātisbenefaciētisbenefēcistisbenefēcerātisbenefēceritis
3rd pl.benefaciuntbenefaciēbantbenefacientbenefēcērunt
benefēcēre
benefēcerantbenefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.benefaciambenefacerembenefēcerimbenefēcissem
2nd sg.benefaciāsbenefacerēsbenefēcerīsbenefēcissēs
3rd sg.benefaciatbenefaceretbenefēceritbenefēcisset
1st pl.benefaciāmusbenefacerēmusbenefēcerīmusbenefēcissēmus
2nd pl.benefaciātisbenefacerētisbenefēcerītisbenefēcissētis
3rd pl.benefaciantbenefacerentbenefēcerintbenefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.benefīōbenefīēbambenefīam
2nd sg.benefīsbenefīēbāsbenefīēs
3rd sg.benefitbenefīēbatbenefīet
1st pl.benefīmusbenefīēbāmusbenefīēmus
2nd pl.benefītisbenefīēbātisbenefīētis
3rd pl.benefīuntbenefīēbantbenefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.benefīambenefierem
2nd sg.benefīāsbenefierēs
3rd sg.benefīatbenefieret
1st pl.benefīāmusbenefierēmus
2nd pl.benefīātisbenefierētis
3rd pl.benefīantbenefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.beneface
benefac
benefī
pres. 2nd pl.benefacitebenefīte
fut. 2nd sg.benefacitōbenefītō
fut. 3rd sg.benefacitōbenefītō
fut. 2nd pl.benefacitōtebenefītōte
fut. 3rd pl.benefaciuntōbenefīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivebenefacerebenefierī
perfect infinitivebenefēcissebenefactum esse
future infinitivebenefactūrum essebenefactum īrī
present participlebenefaciēns—
perfect participle—benefactus
benefacta, benefactā, benefactae, benefactam, benefactārum, benefactās, benefacte, benefactī, benefactīs, benefactō, benefactōrum, benefactōs
future participlebenefactūrus
benefactūra, benefactūrā, benefactūrae, benefactūram, benefactūrārum, benefactūrās, benefactūre, benefactūrī, benefactūrīs, benefactūrō, benefactūrōrum, benefactūrōs, benefactūrum
benefaciendus
benefaciundus, benefacienda, benefaciendā, benefaciendae, benefaciendam, benefaciendārum, benefaciendās, benefaciende, benefaciendīs, benefaciendōrum, benefaciendōs
gerundbenefaciendī, benefaciendō, benefaciendumsupinebenefactum, benefactū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

benefacta maleficiis pensare
to return evil for good.
maleficia benefactis remunerari
to return good for evil.

bĕnĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. n., better written as two words, v. bene, I. B. 2.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin benefaciō From bene (“well”) + faciō (“to do, make”).

Descendants
  • Catalanbenfer
  • Italianbenefare
  • Romanianbineface
  • Spanishbenefacer
  • Spanishbeneficiar
  • Middle Frenchbienfaire

Quick answers

What does benefaciō mean in Latin?
benefaciō, a verb, means “to do good; to benefit; to bless”.
What are the principal parts of benefaciō?
benefaciō, benefacere, benefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce benefaciō?
In classical Latin, [bɛ.nɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [be.neˈfaː.t͡ʃi.o].