LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

auxiliārius

auxiliārius m (genitive auxiliāriī or auxiliārī)

Meaning

  1. in pluralauxiliaries (troops)
  2. assistant
  3. ally

Declension

declension
formsingularplural
nominativeauxiliāriusauxiliāriī
genitiveauxiliāriī
auxiliārī
auxiliāriōrum
dativeauxiliāriōauxiliāriīs
accusativeauxiliāriumauxiliāriōs
ablativeauxiliāriōauxiliāriīs
vocativeauxiliārieauxiliāriī

auxĭlĭārĭus (AVXSILIARIVS, Corp. Inscr. III. 4753), a, um, adj. id.,
I. bringing help, aiding, auxiliary (less freq. than the preceding): magis consiliarius amicus quam auxiliarius, Plaut. Truc. 2, 1, 6.—In milit. lang.,
A. With milites, equites, cohors, auxiliary troops, auxiliaries (opp. legiones): miles, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 32 fin.: cohors, Cic. Prov. Cons. 7; Sall. J. 87, 1; Auct. B. Alex. 62; Liv. 40, 40, 13: equites, Sall. J. 46, 7.—
B. Absol. (eccl. Lat.): assumpsit sibi auxiliarios, Vulg. Judith, 3, 8: fortes auxiliarii, ib. 1 Macc. 3, 15.

Origins

From auxilium (“help”) + -ārius (“-er”).

Descendants
  • Englishauxiliary
  • Italianausiliario

In English words that came into English from auxiliārius

  • auxiliaryauxiliārius

Quick answers

What does auxiliārius mean in Latin?
auxiliārius, a noun, means “auxiliaries (troops); assistant; ally”.
What is the genitive of auxiliārius?
The genitive singular is auxiliāriī. auxiliārius is masculine, second declension.