audāx
Meaning
- one terminationbold, audacious, daring
- one terminationpresumptuous
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī audet; nimis audēns.quī perīcula nōn timetChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fides · Fidelitas · Fiducia · Confidentia
Fides; Fidelitas; Fiducia; Confidentia; Audacia; Audentia. 1. Fides and fidelitas mean the fidelity which a man himself observes towards others; fides, in a more general sense, like πίστις, the keeping of one’s word and assurance from conscientiousness, together with the reliance of others upon us as springing from this quality, the credit we possess; fidelitas denotes, in a more special sense, like πιστότης, the faithful adherence to persons to whom we have once devoted ourselves; whereas fiducia and confidentia denote the trust we place in others; fiducia, the laudable trust in things, in which we actually can trust, which is allied to the courage of trusting in ourselves, in opp. to timor; Cic. Div. ii. 31. Plin. Ep. v. 17, like θάρσος; but confidentia denotes a blamable blind trust, particularly in one’s own strength, in opp. to foresight and discretion, and which converts spirit into presumption, like θράσος. 5. Fiducia and confidentia have their foundation in trusting to the prosperous issue of anything; audacia and audentia, in the contempt of danger; audacia sometimes means a laudable boldness, as a word of higher import than fiducia; sometimes a blamable boldness, as a civil term for temeritas, like τόλμα; but audentia is always a laudable spirit of enterprise. Juven. xiii. 108. Quum magna malæ superest audacia causæ, creditur a multis fiducia. Sen. Ep. 87. Quæ bona sunt, fiduciam faciunt, divitiæ audaciam. (v. 256.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | audāx | audāx | audāx |
| genitive | audācis | audācis | audācis |
| dative | audācī | audācī | audācī |
| accusative | audācem | audācem | audāx |
| ablative | audācī audāce | audācī audāce | audācī audāce |
| vocative | audāx | audāx | audāx |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | audācēs | audācēs | audācia |
| genitive | audācium | audācium | audācium |
| dative | audācibus | audācibus | audācibus |
| accusative | audācīs audācēs | audācīs audācēs | audācia |
| ablative | audācibus | audācibus | audācibus |
| vocative | audācēs | audācēs | audācia |
qui me alter est audacior homo, aut qui me confidentior? Plaut. Am. 1, 1, 1: quae non deliquit, decet Audacem esse, id. ib. 2, 2, 207: o scelestum atque audacem hominem, Ter. Eun. 4, 4, 42: O hominem audacem! id. And. 4, 4, 30: rogitas, audacissime? id. Eun. 5, 4, 26: Verres homo audacissimus atque amentissimus, Cic. Verr. 1, 1, 2 fin.; id. Rosc. Am. 1: temerarius et audax, id. Inv. 1, 3: petulans et audax, id. ad Q. Fr. 2, 4: alii audaces, protervi, id. Fin. 1, 18, 61: audaces, sibi placentes, Vulg. 2 Pet. 2, 10: de improbis et audacibus, Cic. Phil. 14, 3: adulescentes quosdam eligit cum audacissimos tum viribus maximis, Nep. Dion, 9, 3: da facilem cursum atque audacibus annue coeptis, Verg. G. 1, 40: poëta, a poet who remains unmoved amid praise and blame, Hor. Ep. 2, 1, 182 Schmid: audax Iapeti genus, id. C. 1, 3, 25; 3, 27, 28: conjunx timidi aut audacis Ulixis, Ov. M. 14, 671: furit audacissimus omni De numero Lycabas, id. ib. 3, 623 al.—audax ingenii, Stat. S. 3, 2, 64; 5, 3, 135: animi, id. Th. 10, 495; Claud. Rapt. Pros. 2, 4; Sil. 14, 416.—audax omnia perpeti, Hor. C. 1, 3, 25: leges inponere, Prop. 5, 5, 13: casus audax spondere secundos, Luc. 7, 246.—ad facinus audacior, Cic. Cat. 2, 5.—audax facinus, Ter. Eun. 4, 3, 2; so id. And. 2, 3, 27; id. Phorm. 1, 3, 4; so, animus, Sall. C. 5, 4: consilium, Liv. 25, 38: lingua, Vulg. Eccli. 21, 8: res, Liv. 26, 38: spes audacior, Plin. 28, 4, 7, § 35: paupertas, Hor. Ep. 2, 2, 51: dithyrambi, id. C. 4, 2, 10: verba, bold, i. e. unusual, poetic, Quint. 10, 5, 4: hyperbole audacioris ornatūs, id. 8, 6, 67: volatus, Ov. M. 8, 223 al.—ambitiosus et audax, Hor. S. 2, 3, 165: Cerberus, Tib. 1, 10, 35: leones, Vulg. Sap. 11, 18: Hecate, Sen. Med. 844.—Adv., boldly, courageously, audaciously; in two forms, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. l. l.: audaciter se laturum fuisse de etc., Liv. 22, 25: audaciter negantem, id. 40, 55 Weissenb.; Sen. Prov. 4.—loquere audacter patri, Plaut. Trin. 2, 2, 82: monere, Ter. Heaut. 1, 1, 6: audacter inter reges versari, Lucr. 2, 50; Cat. 55, 16; Cic. Verr. 2, 2, 54, id. Rosc. Am. 11; id. Fin. 2, 9, 28; id. Ac. 2, 25, 81; Liv. 9, 34; 44, 4: patrare, Vulg. Gen. 34, 30; ib. Jud. 20, 31; ib. Marc. 15, 43 al.—Comp.: quoi tuum concredat filium audacius, Plaut. Capt. 2, 2, 98; Cic. Or. 8, 26; 60, 202; Caes. B. G. 1, 15; 1, 18; Nep. Epam. 9, 1: scribere, Vulg. Rom. 15, 15.—Sup.: audacissume oneris quid vis inpone, Ter. Phorm. 3, 3, 28; Caes. B. G. 2, 10; 5, 15; Liv. 30, 30 (on these forms, v. Neue, Formenl. II. p. 661 sq.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From audeō + -āx. The term may be connected to South Picene 𐌀𐌞𐌃𐌀𐌒𐌖𐌌 (aúdaqum).
- Italianaldace
- Italianaudace
- Catalanaudaç
- Portugueseaudaz
- Spanishaudaz
- Englishaudacious
- Frenchaudacieux
- Galicianaudaz