LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

audāx

audāx (genitive audācis, comparative audācior, superlative audācissimus, adverb audāciter or audācter)
Classical[ˈau̯.daːks]Ecclesiastical[ˈaːu̯.daks]
№ 876 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. one terminationbold, audacious, daring
  2. one terminationpresumptuous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī audet; nimis audēns.
audāx -ācis — in Mille Verba, Animus et Adfectūs

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Fides · Fidelitas · Fiducia · Confidentia

Fides; Fidelitas; Fiducia; Confidentia; Audacia; Audentia. 1. Fides and fidelitas mean the fidelity which a man himself observes towards others; fides, in a more general sense, like πίστις, the keeping of one’s word and assurance from conscientiousness, together with the reliance of others upon us as springing from this quality, the credit we possess; fidelitas denotes, in a more special sense, like πιστότης, the faithful adherence to persons to whom we have once devoted ourselves; whereas fiducia and confidentia denote the trust we place in others; fiducia, the laudable trust in things, in which we actually can trust, which is allied to the courage of trusting in ourselves, in opp. to timor; Cic. Div. ii. 31. Plin. Ep. v. 17, like θάρσος; but confidentia denotes a blamable blind trust, particularly in one’s own strength, in opp. to foresight and discretion, and which converts spirit into presumption, like θράσος. 5. Fiducia and confidentia have their foundation in trusting to the prosperous issue of anything; audacia and audentia, in the contempt of danger; audacia sometimes means a laudable boldness, as a word of higher import than fiducia; sometimes a blamable boldness, as a civil term for temeritas, like τόλμα; but audentia is always a laudable spirit of enterprise. Juven. xiii. 108. Quum magna malæ superest audacia causæ, creditur a multis fiducia. Sen. Ep. 87. Quæ bona sunt, fiduciam faciunt, divitiæ audaciam. (v. 256.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaudāxaudāxaudāx
genitiveaudācisaudācisaudācis
dativeaudācīaudācīaudācī
accusativeaudācemaudācemaudāx
ablativeaudācī
audāce
audācī
audāce
audācī
audāce
vocativeaudāxaudāxaudāx
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaudācēsaudācēsaudācia
genitiveaudāciumaudāciumaudācium
dativeaudācibusaudācibusaudācibus
accusativeaudācīs
audācēs
audācīs
audācēs
audācia
ablativeaudācibusaudācibusaudācibus
vocativeaudācēsaudācēsaudācia

audax, ācis, adj. from audeo, as ferax from fero, capax from capio,
I. daring, in a good, but oftener in a bad sense, bold, courageous, spirited; audacious, rash, presumptuous, foolhardy (syn.: fortis, temerarius).
I. Lit.
a. Absol.: qui me alter est audacior homo, aut qui me confidentior? Plaut. Am. 1, 1, 1: quae non deliquit, decet Audacem esse, id. ib. 2, 2, 207: o scelestum atque audacem hominem, Ter. Eun. 4, 4, 42: O hominem audacem! id. And. 4, 4, 30: rogitas, audacissime? id. Eun. 5, 4, 26: Verres homo audacissimus atque amentissimus, Cic. Verr. 1, 1, 2 fin.; id. Rosc. Am. 1: temerarius et audax, id. Inv. 1, 3: petulans et audax, id. ad Q. Fr. 2, 4: alii audaces, protervi, id. Fin. 1, 18, 61: audaces, sibi placentes, Vulg. 2 Pet. 2, 10: de improbis et audacibus, Cic. Phil. 14, 3: adulescentes quosdam eligit cum audacissimos tum viribus maximis, Nep. Dion, 9, 3: da facilem cursum atque audacibus annue coeptis, Verg. G. 1, 40: poëta, a poet who remains unmoved amid praise and blame, Hor. Ep. 2, 1, 182 Schmid: audax Iapeti genus, id. C. 1, 3, 25; 3, 27, 28: conjunx timidi aut audacis Ulixis, Ov. M. 14, 671: furit audacissimus omni De numero Lycabas, id. ib. 3, 623 al.—
b. Constr.,
(a). With abl.: viribus audax, Verg. A. 5, 67: audax juventā, id. G. 4, 565.—
(b). With gen.: audax ingenii, Stat. S. 3, 2, 64; 5, 3, 135: animi, id. Th. 10, 495; Claud. Rapt. Pros. 2, 4; Sil. 14, 416.—
(g). With inf.: audax omnia perpeti, Hor. C. 1, 3, 25: leges inponere, Prop. 5, 5, 13: casus audax spondere secundos, Luc. 7, 246.—
(d). With ad: ad facinus audacior, Cic. Cat. 2, 5.—
II. Transf. to things: audax facinus, Ter. Eun. 4, 3, 2; so id. And. 2, 3, 27; id. Phorm. 1, 3, 4; so, animus, Sall. C. 5, 4: consilium, Liv. 25, 38: lingua, Vulg. Eccli. 21, 8: res, Liv. 26, 38: spes audacior, Plin. 28, 4, 7, § 35: paupertas, Hor. Ep. 2, 2, 51: dithyrambi, id. C. 4, 2, 10: verba, bold, i. e. unusual, poetic, Quint. 10, 5, 4: hyperbole audacioris ornatūs, id. 8, 6, 67: volatus, Ov. M. 8, 223 al.—
III. Meton., violent, fierce, proud: Nunc audax cave sis, *Cat. 50, 18: ambitiosus et audax, Hor. S. 2, 3, 165: Cerberus, Tib. 1, 10, 35: leones, Vulg. Sap. 11, 18: Hecate, Sen. Med. 844.—Adv., boldly, courageously, audaciously; in two forms,
a. audācĭter (the original but unusual form; cf.: licet omnes oratores aliud sequantur, i. e. the form audacter, Quint. 1, 6, 17): Multa scelerate, multa audaciter, multa improbe fecisti, Cic. Rosc. Am. 36, 104 B. and K.; cf. Prisc. p. 1014 P.; Sall. H. Fragm. ap. Prisc. l. l.: audaciter se laturum fuisse de etc., Liv. 22, 25: audaciter negantem, id. 40, 55 Weissenb.; Sen. Prov. 4.—
b. audacter (the usu. class. form): loquere audacter patri, Plaut. Trin. 2, 2, 82: monere, Ter. Heaut. 1, 1, 6: audacter inter reges versari, Lucr. 2, 50; Cat. 55, 16; Cic. Verr. 2, 2, 54, id. Rosc. Am. 11; id. Fin. 2, 9, 28; id. Ac. 2, 25, 81; Liv. 9, 34; 44, 4: patrare, Vulg. Gen. 34, 30; ib. Jud. 20, 31; ib. Marc. 15, 43 al.—Comp.: quoi tuum concredat filium audacius, Plaut. Capt. 2, 2, 98; Cic. Or. 8, 26; 60, 202; Caes. B. G. 1, 15; 1, 18; Nep. Epam. 9, 1: scribere, Vulg. Rom. 15, 15.—Sup.: audacissume oneris quid vis inpone, Ter. Phorm. 3, 3, 28; Caes. B. G. 2, 10; 5, 15; Liv. 30, 30 (on these forms, v. Neue, Formenl. II. p. 661 sq.).

Origins

From audeō + -āx. The term may be connected to South Picene 𐌀𐌞𐌃𐌀𐌒𐌖𐌌 (aúdaqum).

Descendants
  • Italianaldace
  • Italianaudace
  • Catalanaudaç
  • Portugueseaudaz
  • Spanishaudaz
  • Englishaudacious
  • Frenchaudacieux
  • Galicianaudaz

Quick answers

What does audāx mean in Latin?
audāx, a adjective, means “bold, audacious, daring; presumptuous”.
How do you pronounce audāx?
In classical Latin, [ˈau̯.daːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaːu̯.daks].