adverb
audācter
audācter (comparative audācius, superlative audācissimē)
Meaning
- boldly, audaciously, fearlessly
- rashly, imprudently
Latīnē defined in Latin in our graded readers
fortiter, intrepidēaudācter — in Evangelium secundum Marcum, ch. 21
audacter, adv., v. audax
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
audācter (rarely audāciter) adv. with comp. audācius and sup. audācissimē
audax, boldly, courageously: te monere, T.: subsistere, Cs.: audacius disputabo: dictatorem creare, with confidence, L.—Form audaciter: de aliquā re laturum esse, L.—Rashly, audaciously, desperately: multa facta: audicius exsultare: scelera audacissime facere.—Form audaciter: facere: negare, L.
Origins
Proto-Indo-European *-teros? Latin -ter Latin audācter From audāx + -ter.