adjectivefirst/second-declension adjective
articulātus
articulātus (feminine articulāta, neuter articulātum)
Classical[ar.tɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ar.ti.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivedistinct
- adjectivearticulated, jointed
- New Latinadjectivewith article
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | articulātus | articulāta | articulātum |
| genitive | articulātī | articulātae | articulātī |
| dative | articulātō | articulātae | articulātō |
| accusative | articulātum | articulātam | articulātum |
| ablative | articulātō | articulātā | articulātō |
| vocative | articulāte | articulāta | articulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | articulātī | articulātae | articulāta |
| genitive | articulātōrum | articulātārum | articulātōrum |
| dative | articulātīs | articulātīs | articulātīs |
| accusative | articulātōs | articulātās | articulāta |
| ablative | articulātīs | articulātīs | articulātīs |
| vocative | articulātī | articulātae | articulāta |
artĭcŭlātus, a, um, P. a., from articulo.
Origins
Perfect passive participle of articulō, or directly from articulus (“joint”) + -ātus (“-ed”).
In English words that came into English from articulātus
- articulatearticulātus
- inarticulateinarticulatus