verbfirst conjugation
appretiō
appretiō (present infinitive appretiāre, perfect active appretiāvī, supine appretiātum)
Classical[apˈprɛ.ti.oː]Ecclesiastical[apˈprɛt.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinto value or estimate at a price, appraise, rate
- Late Latinto purchase
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appretiō | appretiābam | appretiābō | appretiāvī | appretiāveram | appretiāverō appretiārō |
| 2nd sg. | appretiās | appretiābās | appretiābis | appretiāvistī appretiāstī | appretiāverās appretiārās | appretiāveris |
| 3rd sg. | appretiat | appretiābat | appretiābit | appretiāvit | appretiāverat appretiārat | appretiāverit appretiārit |
| 1st pl. | appretiāmus | appretiābāmus | appretiābimus | appretiāvimus | appretiāverāmus | appretiāverimus appretiārimus |
| 2nd pl. | appretiātis | appretiābātis | appretiābitis | appretiāvistis appretiāstis | appretiāverātis appretiārātis | appretiāveritis appretiāritis |
| 3rd pl. | appretiant | appretiābant | appretiābunt | appretiāvērunt appretiāvēre, appretiārunt | appretiāverant appretiārant | appretiāverint appretiārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appretiem | appretiārem | appretiāverim appretiārim | appretiāvissem appretiāssem |
| 2nd sg. | appretiēs | appretiārēs | appretiāverīs | appretiāvissēs appretiāssēs |
| 3rd sg. | appretiet | appretiāret | appretiāverit appretiārit | appretiāvisset appretiāsset |
| 1st pl. | appretiēmus | appretiārēmus | appretiāverīmus appretiārīmus | appretiāvissēmus appretiāssēmus |
| 2nd pl. | appretiētis | appretiārētis | appretiāverītis appretiārītis | appretiāvissētis appretiāssētis |
| 3rd pl. | appretient | appretiārent | appretiāverint appretiārint | appretiāvissent appretiāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | appretior | appretiābar | appretiābor |
| 2nd sg. | appretiāris appretiāre | appretiābāris appretiābāre | appretiāberis appretiābere |
| 3rd sg. | appretiātur | appretiābātur | appretiābitur |
| 1st pl. | appretiāmur | appretiābāmur | appretiābimur |
| 2nd pl. | appretiāminī | appretiābāminī | appretiābiminī |
| 3rd pl. | appretiantur | appretiābantur | appretiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | appretier | appretiārer |
| 2nd sg. | appretiēris appretiēre | appretiārēris appretiārēre |
| 3rd sg. | appretiētur | appretiārētur |
| 1st pl. | appretiēmur | appretiārēmur |
| 2nd pl. | appretiēminī | appretiārēminī |
| 3rd pl. | appretientur | appretiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | appretiā | appretiāre |
| pres. 2nd pl. | appretiāte | appretiāminī |
| fut. 2nd sg. | appretiātō | appretiātor |
| fut. 3rd sg. | appretiātō | appretiātor |
| fut. 2nd pl. | appretiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | appretiantō | appretiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | appretiāre | appretiārī |
| perfect infinitive | appretiāvisse appretiāsse | appretiātum esse |
| future infinitive | appretiātūrum esse | appretiātum īrī |
| present participle | appretiāns | — |
| perfect participle | — | appretiātus appretiāta, appretiātā, appretiātae, appretiātam, appretiātārum, appretiātās, appretiātī, appretiātōrum, appretiātōs |
| future participle | appretiātūrus appretiātūra, appretiātūrā, appretiātūrae, appretiātūram, appretiātūrārum, appretiātūrās, appretiātūre, appretiātūrī, appretiātūrīs, appretiātūrō, appretiātūrōrum, appretiātūrōs, appretiātūrum | appretiandus appretianda, appretiandā, appretiandae, appretiandam, appretiandārum, appretiandās, appretiande, appretiandīs, appretiandōrum, appretiandōs |
gerundappretiandī, appretiandō, appretiandumsupineappretiātum, appretiātū
ap-prĕtĭo (adp-), āvi, ātum, 1, v. a. pretium (only in eccl. Lat.).
I. To value or estimate at a price, to appraise, rate, Tert. Res Carn. 20 med. al.—
II. To purchase: pretium adpretiati, of him on whom a price was set, who was bought, Vulg. Matt. 27, 9;
in gen., to appropriate to one's self, Tert. Res. Carn. 9.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinappretiō
Latin pretium Latin appretiō From ad- (“to, towards, at”) + pretium (“worth, value, price”).
Borrowings
- Catalanapreciar
- Englishappreciate
- Frenchapprécier
- Romanianapreciafrom French apprécier
- Portugueseapreciar
- Spanishapreciar
Italo-Romance
- Italianapprezzare
Gallo-Romance
- Englishappraisefrom Old French aprisier