LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

appretiō

appretiō (present infinitive appretiāre, perfect active appretiāvī, supine appretiātum)
Classical[apˈprɛ.ti.oː]Ecclesiastical[apˈprɛt.t͡si.o]

Meaning

  1. Late Latinto value or estimate at a price, appraise, rate
  2. Late Latinto purchase

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.appretiōappretiābamappretiābōappretiāvīappretiāveramappretiāverō
appretiārō
2nd sg.appretiāsappretiābāsappretiābisappretiāvistī
appretiāstī
appretiāverās
appretiārās
appretiāveris
3rd sg.appretiatappretiābatappretiābitappretiāvitappretiāverat
appretiārat
appretiāverit
appretiārit
1st pl.appretiāmusappretiābāmusappretiābimusappretiāvimusappretiāverāmusappretiāverimus
appretiārimus
2nd pl.appretiātisappretiābātisappretiābitisappretiāvistis
appretiāstis
appretiāverātis
appretiārātis
appretiāveritis
appretiāritis
3rd pl.appretiantappretiābantappretiābuntappretiāvērunt
appretiāvēre, appretiārunt
appretiāverant
appretiārant
appretiāverint
appretiārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.appretiemappretiāremappretiāverim
appretiārim
appretiāvissem
appretiāssem
2nd sg.appretiēsappretiārēsappretiāverīsappretiāvissēs
appretiāssēs
3rd sg.appretietappretiāretappretiāverit
appretiārit
appretiāvisset
appretiāsset
1st pl.appretiēmusappretiārēmusappretiāverīmus
appretiārīmus
appretiāvissēmus
appretiāssēmus
2nd pl.appretiētisappretiārētisappretiāverītis
appretiārītis
appretiāvissētis
appretiāssētis
3rd pl.appretientappretiārentappretiāverint
appretiārint
appretiāvissent
appretiāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.appretiorappretiābarappretiābor
2nd sg.appretiāris
appretiāre
appretiābāris
appretiābāre
appretiāberis
appretiābere
3rd sg.appretiāturappretiābāturappretiābitur
1st pl.appretiāmurappretiābāmurappretiābimur
2nd pl.appretiāminīappretiābāminīappretiābiminī
3rd pl.appretianturappretiābanturappretiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.appretierappretiārer
2nd sg.appretiēris
appretiēre
appretiārēris
appretiārēre
3rd sg.appretiēturappretiārētur
1st pl.appretiēmurappretiārēmur
2nd pl.appretiēminīappretiārēminī
3rd pl.appretienturappretiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.appretiāappretiāre
pres. 2nd pl.appretiāteappretiāminī
fut. 2nd sg.appretiātōappretiātor
fut. 3rd sg.appretiātōappretiātor
fut. 2nd pl.appretiātōte—
fut. 3rd pl.appretiantōappretiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveappretiāreappretiārī
perfect infinitiveappretiāvisse
appretiāsse
appretiātum esse
future infinitiveappretiātūrum esseappretiātum īrī
present participleappretiāns—
perfect participle—appretiātus
appretiāta, appretiātā, appretiātae, appretiātam, appretiātārum, appretiātās, appretiātī, appretiātōrum, appretiātōs
future participleappretiātūrus
appretiātūra, appretiātūrā, appretiātūrae, appretiātūram, appretiātūrārum, appretiātūrās, appretiātūre, appretiātūrī, appretiātūrīs, appretiātūrō, appretiātūrōrum, appretiātūrōs, appretiātūrum
appretiandus
appretianda, appretiandā, appretiandae, appretiandam, appretiandārum, appretiandās, appretiande, appretiandīs, appretiandōrum, appretiandōs
gerundappretiandī, appretiandō, appretiandumsupineappretiātum, appretiātū

ap-prĕtĭo (adp-), āvi, ātum, 1, v. a. pretium (only in eccl. Lat.).
I. To value or estimate at a price, to appraise, rate, Tert. Res Carn. 20 med. al.—
II. To purchase: pretium adpretiati, of him on whom a price was set, who was bought, Vulg. Matt. 27, 9; in gen., to appropriate to one's self, Tert. Res. Carn. 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinappretiō

Latin pretium Latin appretiō From ad- (“to, towards, at”) + pretium (“worth, value, price”).

Borrowings
  • Catalanapreciar
  • Englishappreciate
  • Frenchapprécier
  • Romanianapreciafrom French apprécier
  • Portugueseapreciar
  • Spanishapreciar
Italo-Romance
  • Italianapprezzare
Gallo-Romance
  • Englishappraisefrom Old French aprisier

Quick answers

What does appretiō mean in Latin?
appretiō, a verb, means “to value or estimate at a price, appraise, rate; to purchase”.
What are the principal parts of appretiō?
appretiō, appretiāre, appretiāvī, appretiātum (first conjugation).
How do you pronounce appretiō?
In classical Latin, [apˈprɛ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [apˈprɛt.t͡si.o].
Where does appretiō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin appretiō.