noun · femininethird declension
appendix
appendix f (genitive appendicis)
Classical[apˈpɛn.dɪks]Ecclesiastical[apˈpɛn.diks]
Meaning
- femininesupplement, addition
- feminineappendage
- femininebarberry (shrub)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | appendix appendicium | appendicēs appendicia |
| genitive | appendicis appendiciī | appendicum appendiciōrum |
| dative | appendicī appendiciō | appendicibus appendiciīs |
| accusative | appendicem appendicium | appendicēs appendicia |
| ablative | appendice appendiciō | appendicibus appendiciīs |
| vocative | appendix appendicium | appendicēs appendicia |
appendix, ĭcis,
I. f (acc. to Paul. ex Fest. p. 21 Müll., earlier ampendix, m.; v. ampendices) [appendo].
I. That which hangs to any thing, an appendage.
A. Lit., App. M. 8, p. 211, 27; 5, p. 169, 10.—More freq.,
B. Trop., an addition, supplement, or accession to any thing, Varr R. R. 1, 16, 1; cf. id. ib. 3, 9, 2: vidit enim appendicem animi esse corpus, * Cic. Hort. Fragm. ap. Non. p. 42, 9:
exigua appendix Etrusci belli, Liv. 9, 41 (cf. accessio): appendices majoris muneris, id. 39, 27: appendices Olcadum, id. 21, 5.—II. A thorny shrub, the barberrybush: Berberis vulgaris, Linn.; Plin. 24, 13, 70, § 114.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
appendix icis, f
appendo, an addition, continuation: maioris muneris, L.: Etrusci belli, L.
Origins
From appendō (“hang upon”) + -ix.
Descendants
- Catalanapèndix
- Frenchappendice
- Italianappendice
- Portugueseapêndice
- Romanianapendice
- Spanishapéndice
- Englishappendix
- GermanAppendix
- Galicianapéndice
- Indonesianapendiksfrom Dutch appendix