LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

amputō

amputō (present infinitive amputāre, perfect active amputāvī, supine amputātum)
Classical[ˈam.pʊ.toː]Ecclesiastical[ˈam.pu.to]

Meaning

  1. to prune, cut off, lop off
  2. to curtail, shorten

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.amputōamputābamamputābōamputāvīamputāveram
amputāram
amputāverō
amputārō
2nd sg.amputāsamputābāsamputābisamputāvistī
amputāstī
amputāverās
amputārās
amputāveris
amputāris
3rd sg.amputatamputābatamputābitamputāvit
amputāt
amputāverat
amputārat
amputāverit
amputārit
1st pl.amputāmusamputābāmusamputābimusamputāvimus
amputāmus
amputāverāmus
amputārāmus
amputāverimus
amputārimus
2nd pl.amputātisamputābātisamputābitisamputāvistis
amputāstis
amputāverātis
amputārātis
amputāveritis
amputāritis
3rd pl.amputantamputābantamputābuntamputāvērunt
amputārunt, amputāvēre
amputāverant
amputārant
amputāverint
amputārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.amputemamputāremamputāverim
amputārim
amputāvissem
amputāssem
2nd sg.amputēsamputārēsamputāverīs
amputārīs
amputāvissēs
amputāssēs
3rd sg.amputetamputāretamputāverit
amputārit
amputāvisset
amputāsset
1st pl.amputēmusamputārēmusamputāverīmus
amputārīmus
amputāvissēmus
amputāssēmus
2nd pl.amputētisamputārētisamputāverītis
amputārītis
amputāvissētis
amputāssētis
3rd pl.amputentamputārentamputāverint
amputārint
amputāvissent
amputāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.amputoramputābaramputābor
2nd sg.amputāris
amputāre
amputābāris
amputābāre
amputāberis
amputābere
3rd sg.amputāturamputābāturamputābitur
1st pl.amputāmuramputābāmuramputābimur
2nd pl.amputāminīamputābāminīamputābiminī
3rd pl.amputanturamputābanturamputābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.amputeramputārer
2nd sg.amputēris
amputēre
amputārēris
amputārēre
3rd sg.amputēturamputārētur
1st pl.amputēmuramputārēmur
2nd pl.amputēminīamputārēminī
3rd pl.amputenturamputārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.amputāamputāre
pres. 2nd pl.amputāteamputāminī
fut. 2nd sg.amputātōamputātor
fut. 3rd sg.amputātōamputātor
fut. 2nd pl.amputātōte—
fut. 3rd pl.amputantōamputantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveamputāreamputārī
perfect infinitiveamputāvisse
amputāsse
amputātum esse
future infinitiveamputātūrum esseamputātum īrī
present participleamputāns—
perfect participle—amputātus
amputāta, amputātā, amputātae, amputātam, amputātārum, amputātās, amputātī, amputātōrum, amputātōs
future participleamputātūrus
amputātūra, amputātūrā, amputātūrae, amputātūram, amputātūrārum, amputātūrās, amputātūre, amputātūrī, amputātūrīs, amputātūrō, amputātūrōrum, amputātūrōs, amputātūrum
amputandus
amputanda, amputandā, amputandae, amputandam, amputandārum, amputandās, amputande, amputandīs, amputandōrum, amputandōs
gerundamputandī, amputandō, amputandumsupineamputātum, amputātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

errorem amputare et circumcīdere
to banish an error, do away with a false impression.

am-pŭto, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to cut around, to cut away or off, to lop off, prune.
I. Lit., esp. of plants: amputata id est circum putata, Paul. ex Fest. p. 24 Müll.: vitem ferro, Cic. Sen. 15: mergum, Col. 4, 15, 4: cacumen (ulmi), Plin. 16, 32, 57, § 132.— Of other things: praeceidit caulem testīsque una amputat ambo, Lucil. 7, 22 Müll.: pestiferum in corpore, Cic. Phil. 8, 5: umeros, to mutilate, Sen. Thyest. 761: ex ipso vertice capillos, Plin. Ep. 7, 27, 12: caput, Suet. Galb. 20: manus, id. ib. 9: pollices, id. Aug. 24 et saep.—In Pliny also of things that are bitten off: caudas mugili, Plin. 9, 62, 88, § 185.—
II. Trop., to lop off, curtail, shorten, diminish: amputata inanitas omnis et error, removed, banished, Cic. Fin. 1, 13: volo esse in adulescente, unde aliquid amputem, id. de Or. 2, 21: licet hinc quantum cuique videbitur circumcidat atque amputet, id. ib. 1, 15, 65: longa colloquia, Sen. Med. 530: numerum legionum, Tac. H. 2, 69.—In rhet.: amputata loqui, in a disconnected manner, in abrupt sentences, Cic. Or. 51: amputata oratio et abscisa, concise, Plin. Ep. 1, 20, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂ent-
  2. Proto-Indo-European*h₂énts?
  3. Latinamputō

Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Latin putus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin putō Latin amputō From ambi- + putō (“cut back, prune”).

Descendants
  • Catalanamputar
  • Englishamputate
  • Frenchamputer
  • Romanianamputafrom French amputer
  • Italianamputare
  • Portugueseamputar
  • Spanishamputar
  • Galicianamputar
  • Sicilianamputari

Quick answers

What does amputō mean in Latin?
amputō, a verb, means “to prune, cut off, lop off; to curtail, shorten”.
What are the principal parts of amputō?
amputō, amputāre, amputāvī, amputātum (first conjugation).
How do you pronounce amputō?
In classical Latin, [ˈam.pʊ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈam.pu.to].
Where does amputō come from?
Proto-Indo-European *h₂ent- → Proto-Indo-European *h₂énts? → Latin amputō.