noun · femininethird declension
amputātiō
amputātiō f (genitive amputātiōnis)
Classical[am.pʊˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[am.puˈtat.t͡si.o]
Meaning
- pruning, lopping off
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | amputātiō | amputātiōnēs |
| genitive | amputātiōnis | amputātiōnum |
| dative | amputātiōnī | amputātiōnibus |
| accusative | amputātiōnem | amputātiōnēs |
| ablative | amputātiōne | amputātiōnibus |
| vocative | amputātiō | amputātiōnēs |
ampŭtātĭo, ōnis, f. amputo,
I. a pruning, lopping off of branches, tendrils, etc.
II. Meton., the part that has been cut off, a cutting, Plin. 12, 25, 54, § 118.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
amputātiō ōnis, f
amputo, a pruning, lopping off. sarmentorum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin amputātiō From amputō (“to prune”) + -tiō.
Descendants
- Catalanamputació
- Englishamputation
- Frenchamputation
- Romanianamputațiefrom French amputation
- GermanAmputation
- Italianamputazione
- Portugueseamputação
- Spanishamputación
- Turkishampütasyonfrom French amputation