noun · femininethird declension
altitūdō
altitūdō f (genitive altitūdinis)
Classical[aɫ.tɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[al.tiˈtuː.do]
Meaning
- height (distance from bottom to top)
Eam [līneam] M. [Mārcus] Varrō ita dēfīnit: "Līnea est," inquit, "longitūdō quaedam sine lātitūdine et altitūdine."
Marcus Varro defines it [a line] in this way: "A line is," he says, "a certain length without width and height."c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.20.8 - depth
Flūminis erat altitūdō pedum circiter trium.
The depth of the river was about three feet.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 2.18 - figurativelyspiritual or emotional depth
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | altitūdō | altitūdinēs |
| genitive | altitūdinis | altitūdinum |
| dative | altitūdinī | altitūdinibus |
| accusative | altitūdinem | altitūdinēs |
| ablative | altitūdine | altitūdinibus |
| vocative | altitūdō | altitūdinēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- elatio atque altitudo orationis
- the exalted strain of the speech.
altĭtūdo, dĭnis, f. altus,
I. height or depth (cf. alo, p. a. init.).
I. Height, altitude (syn.: altum, cacumen, culmen, vertex, apex).
A. Lit.:
altitudinem temperato, Cato, R. R. 22, 23: altitudo aedium, Cic. Off. 3, 16: montium, id. Agr. 2, 19; Vulg. Isa. 37, 24: in hac immensitate altitudinum, Cic. N. D. 1, 20: navis, Caes. B. G. 4, 25: muri, Nep. Them. 6, 5: moenium, Tac. H. 3, 20; so absol.: fore altitudines, quas cepissent hostes (sc. montium), heights, Liv. 27, 18.—B. Trop., height, loftiness:
elatio atque altitudo orationis, Cic. Brut. 17: fortunae et gloriae, id. Rab. Post. 16: animi, greatness of soul, nobleness of mind, id. Fam. 4, 13, 7; so Liv. 4, 6 fin.; Gell. 17, 2 et saep.—II. Depth (syn.: altum, profundum).
A. Lit.:
spelunca infinitā altitudine, Cic. Verr. 2, 4, 48; so id. ib. 2, 5, 27; id. Div. 1, 43: fluminis, Caes. B. G. 4, 17: maris, id. ib. 4, 25: terrae, Vulg. Matt. 13, 5; ib. Marc. 4, 5: plagae, Cels. 7, 7, § 9.—B. Trop., depth, extent (eccl. Lat.):
O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, Vulg. Rom. 11, 33.—Spec., depth of soul, secrecy, reserve, Gr βαθύτης: exercenda est facilitas et altitudo animi, quae dicitur, i. e. a serenity or calmness that conceals the real feelings, Cic. Off. 1, 25, 88.—In mal. part.: ad simulanda negotia altitudo ingenii incredibilis, Sall. J. 95, 3: per illos dies egit altitudine animi, Tac. A. 3, 44; id. H. 4, 86: altitudines Satanae, deep plots, Vulg. Apoc. 2, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
altitūdō dinis, f
altus, height, altitude: aedium: montium: muri, N.: altitudines, heights, L.: in altitudinem pedum LXXX, Cs.—Meton., depth: spelunca infinitā altitudine: maris, Cs.— Fig., height, elevation, loftiness: orationis: gloriae: animi, nobleness, L. — Depth, reserve: animi, i. e. serenity: ingeni, secrecy, S.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂el-
- Proto-Indo-European*h₂eltós
- Proto-Italic*altos
- Latinaltitūdō
Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin altitūdō From altus (“high, lofty”) + -tūdō.
Descendants
- Catalanaltitud
- Englishaltitude
- Frenchaltitude
- Italianaltitudine
- Portuguesealtitude
- Romanianaltitudine
- Spanishaltitud
- Esperantoaltitudo
In English words that came into English from altitūdō
- altitudealtitūdō
- altitudinalaltitūdō
- altitudinarianaltitūdō
- altitudinousaltitūdō