verbfirst conjugation, deponent
altercor
altercor (present infinitive altercārī, perfect active altercātus sum)
Classical[aɫˈtɛr.kɔr]Ecclesiastical[alˈtɛr.kor]
Meaning
- deponentto have a discussion or difference with another; dispute, quarrel, wrangle, argue
- deponentto strive to gain the victory over an opponent in a court of justice by putting questions for him to answer
- deponentto contend or struggle with
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | altercor | altercābar | altercābor | — | — | — |
| 2nd sg. | altercāris altercāre | altercābāris altercābāre | altercāberis altercābere | — | — | — |
| 3rd sg. | altercātur | altercābātur | altercābitur | — | — | — |
| 1st pl. | altercāmur | altercābāmur | altercābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | altercāminī | altercābāminī | altercābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | altercantur | altercābantur | altercābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | altercer | altercārer | — | — |
| 2nd sg. | altercēris altercēre | altercārēris altercārēre | — | — |
| 3rd sg. | altercētur | altercārētur | — | — |
| 1st pl. | altercēmur | altercārēmur | — | — |
| 2nd pl. | altercēminī | altercārēminī | — | — |
| 3rd pl. | altercentur | altercārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | altercāre | — |
| pres. 2nd pl. | altercāminī | — |
| fut. 2nd sg. | altercātor | — |
| fut. 3rd sg. | altercātor | — |
| fut. 3rd pl. | altercantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | altercārī | — |
| perfect infinitive | altercātum esse | — |
| future infinitive | altercātūrum esse | — |
| present participle | altercāns altercante, altercantem, altercantēs, altercantī, altercantia, altercantibus, altercantis, altercantīs, altercantium | — |
| perfect participle | altercātus altercāta, altercātā, altercātae, altercātam, altercātārum, altercātās, altercāte, altercātī, altercātīs, altercātō, altercātōrum, altercātōs | — |
| future participle | altercātūrus altercātūra, altercātūrā, altercātūrae, altercātūram, altercātūrārum, altercātūrās, altercātūre, altercātūrī, altercātūrīs, altercātūrō, altercātūrōrum, altercātūrōs, altercātūrum | altercandus altercanda, altercandā, altercandae, altercandam, altercandārum, altercandās, altercande, altercandīs, altercandōrum, altercandōs |
gerundaltercandī, altercandō, altercandumsupinealtercātum, altercātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- verbis concertare or altercari cum aliquo (B. C. 3. 19. 6)
- to hold an altercation with a man.
altercor, ātus, 1, v. dep. alter,
I. to have a discussion or difference with another, to dispute; to wrangle, quarrel, etc. (constr. cum aliquo, inter se, and alicui with acc. and absol.).
I. In gen.: cur illa hic mecum altercata est? Pac. ap. Non. 470, 7:
Labienus altercari cum Vatinio incipit, Caes. B. C. 3, 19: mulierum ritu inter nos altercantes, Liv. 3, 68.—Once with acc.: dum hunc et hujusmodi sermonem altercamur, App. M. 2, p. 115, 40: nimium altercando veritas amittitur, P. Syr. ap. Gell. 17, 14.— II. Esp., in rhet. lang., to strive to gain the victory over an opponent in a court of justice by putting questions for him to answer (cf. altercatio, II.):
Crassus in altercando invenit parem neminem, in crossexamining, Cic. Brut. 43.—Hence poet., in gen, to contend, struggle with: altercante libidinibus pavore, * Hor. S. 2, 7, 57.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
altercor ātus, ārī, dep.
alter, to alternate in discussion, dispute, wrangle: cum Vatinio, Cs.: inter nos, L.: in altercando par, a match in debate.—Poet.: Altercante libidinibus pavore, H.
Origins
Proto-Indo-European *h₂el-der. Proto-Indo-European *h₂élyos Proto-Italic *aljos Proto-Indo-European *-teros Proto-Italic *-teros Proto-Italic *aliteros Latin alter Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ico Latin altercor From alter (“the other, another”) + -ico.
Descendants
- Englishaltercate
- Frenchalterquer
- Italianaltercare
- Portuguesealtercar
- Spanishaltercar
- Asturianaldericar