noun
altercātor
Meaning
- an orator who strives to conquer his antagonist by interrogatories
altercātor, ōris, m. altercor,
I. an orator who strives to conquer his antagonist by interrogatories, a disputant (cf. altercatio, II.):
bonus altercator vitio iracundiae careat, Quint. 6, 4, 10; so id. 6, 4, 15; Front. Ver. Imper. 1.