LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

alliciō

alliciō (present infinitive allicere, perfect active allicuī or allē̆xī, supine allectum)
Classical[alˈlɪ.ki.oː]Ecclesiastical[alˈliː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to entice, lure or attract
  2. to win over
  3. to obtain, gain, capture

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.alliciōalliciēbamalliciamallicuī
allē̆xī
allicueram
allē̆xeram
allicuerō
allē̆xerō
2nd sg.allicisalliciēbāsalliciēsallicuistī
allē̆xistī
allicuerās
allē̆xerās
allicueris
allē̆xeris
3rd sg.allicitalliciēbatallicietallicuit
allē̆xit
allicuerat
allē̆xerat
allicuerit
allē̆xerit
1st pl.allicimusalliciēbāmusalliciēmusallicuimus
allē̆ximus
allicuerāmus
allē̆xerāmus
allicuerimus
allē̆xerimus
2nd pl.allicitisalliciēbātisalliciētisallicuistis
allē̆xistis
allicuerātis
allē̆xerātis
allicueritis
allē̆xeritis
3rd pl.alliciuntalliciēbantallicientallicuērunt
allicuēre, allē̆xērunt, allē̆xēre
allicuerant
allē̆xerant
allicuerint
allē̆xerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.alliciamalliceremallicuerim
allē̆xerim
allicuissem
allē̆xissem
2nd sg.alliciāsallicerēsallicuerīs
allē̆xerīs
allicuissēs
allē̆xissēs
3rd sg.alliciatalliceretallicuerit
allē̆xerit
allicuisset
allē̆xisset
1st pl.alliciāmusallicerēmusallicuerīmus
allē̆xerīmus
allicuissēmus
allē̆xissēmus
2nd pl.alliciātisallicerētisallicuerītis
allē̆xerītis
allicuissētis
allē̆xissētis
3rd pl.alliciantallicerentallicuerint
allē̆xerint
allicuissent
allē̆xissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.allicioralliciēbaralliciar
2nd sg.alliceris
allicere
alliciēbāris
alliciēbāre
alliciēris
alliciēre
3rd sg.allicituralliciēbāturalliciētur
1st pl.allicimuralliciēbāmuralliciēmur
2nd pl.alliciminīalliciēbāminīalliciēminī
3rd pl.alliciunturalliciēbanturallicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.alliciarallicerer
2nd sg.alliciāris
alliciāre
allicerēris
allicerēre
3rd sg.alliciāturallicerētur
1st pl.alliciāmurallicerēmur
2nd pl.alliciāminīallicerēminī
3rd pl.allicianturallicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.alliceallicere
pres. 2nd pl.allicitealliciminī
fut. 2nd sg.allicitōallicitor
fut. 3rd sg.allicitōallicitor
fut. 2nd pl.allicitōte—
fut. 3rd pl.alliciuntōalliciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveallicereallicī
perfect infinitiveallicuisse
allē̆xisse
allectum esse
future infinitiveallectūrum esseallectum īrī
present participlealliciēns—
perfect participle—allectus
allecta, allectā, allectae, allectam, allectārum, allectās, allecte, allectī, allectīs, allectō, allectōrum, allectōs
future participleallectūrus
allectūra, allectūrā, allectūrae, allectūram, allectūrārum, allectūrās, allectūre, allectūrī, allectūrīs, allectūrō, allectūrōrum, allectūrōs, allectūrum
alliciendus
alliciundus, allicienda, alliciendā, alliciendae, alliciendam, alliciendārum, alliciendās, alliciende, alliciendīs, alliciendōrum, alliciendōs
gerundalliciendī, alliciendō, alliciendumsupineallectum, allectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ad misericordiam aliquem allicere, adducere, inducere
to arouse feelings of compassion in some one.

al-lĭcĭo (adl-), lexi, lectum, 3 (acc. to Charis. 217, and Diom. 364 P., also adliceo, ēre,
I. perf. allicui, Piso ap. Prisc. 877 P., and Hyg. Astr. 2, 7), v. a. lacio.
I. Lit., to draw to one's self, to attract (in Cic. freq., elsewhere rare; never in Ter., Hor., or Juv.): Si magnetem lapidem dicam, qui ferrum ad se adliciat et attrahat, Cic. Div. 1, 39, 86.—
II. Trop.: rex sum, si ego illum hodie hominem ad me adlexero, * Plaut. Poen. 3, 3, 58: adlicit aurīs, * Lucr. 6, 183 (Lachm. here reads adficit): adlicere ad misericordiam, Cic. Imp. Pomp. 9, 24: nostris officiis benevolentiam, Cic. Verr. 2, 5, 71, § 182; so id. Mur. 35, 74; id. Planc. 4, 11: adlicere hominum mentes dicendo, id. Orat. 1, 8, 30: quae adliciant animum, * Vulg. Deut. 17, 17; Cic. Off. 2, 14, 48; id. Tusc. 1, 3, 6; id. Div. 1, 39, 86; id. Lael. 8, 28; id. Fam. 1, 9; 2, 15 al.: adliciunt somnos tempus motusque merumque, Ov. F. 6, 681: comibus est oculis adliciendus amor, id. A. A. 3, 510: gelidas nocturno frigore pestes, Luc. 9, 844: Gallias, Tac. H. 1, 61; 2, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinalliciō

Latin laciō Latin alliciō From ad- + laciō.

Descendants
  • Frenchallicier
  • Italianallicere
  • Portuguesealiciar

Quick answers

What does alliciō mean in Latin?
alliciō, a verb, means “to entice, lure or attract; to win over; to obtain, gain, capture”.
What are the principal parts of alliciō?
alliciō, allicere, allicuī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce alliciō?
In classical Latin, [alˈlɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [alˈliː.t͡ʃi.o].
Where does alliciō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin alliciō.