LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

allectō

allectō (present infinitive allectāre, perfect active allectāvī, supine allectātum)
Classical[alˈlɛk.toː]Ecclesiastical[alˈlɛk.to]

Meaning

  1. to allure, entice, encourage

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.allectōallectābamallectābōallectāvīallectāveramallectāverō
allectārō
2nd sg.allectāsallectābāsallectābisallectāvistī
allectāstī
allectāverās
allectārās
allectāveris
3rd sg.allectatallectābatallectābitallectāvitallectāverat
allectārat
allectāverit
allectārit
1st pl.allectāmusallectābāmusallectābimusallectāvimusallectāverāmusallectāverimus
allectārimus
2nd pl.allectātisallectābātisallectābitisallectāvistis
allectāstis
allectāverātis
allectārātis
allectāveritis
allectāritis
3rd pl.allectantallectābantallectābuntallectāvērunt
allectāvēre, allectārunt
allectāverant
allectārant
allectāverint
allectārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.allectemallectāremallectāverim
allectārim
allectāvissem
allectāssem
2nd sg.allectēsallectārēsallectāverīsallectāvissēs
allectāssēs
3rd sg.allectetallectāretallectāverit
allectārit
allectāvisset
allectāsset
1st pl.allectēmusallectārēmusallectāverīmus
allectārīmus
allectāvissēmus
allectāssēmus
2nd pl.allectētisallectārētisallectāverītis
allectārītis
allectāvissētis
allectāssētis
3rd pl.allectentallectārentallectāverint
allectārint
allectāvissent
allectāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.allectorallectābarallectābor
2nd sg.allectāris
allectāre
allectābāris
allectābāre
allectāberis
allectābere
3rd sg.allectāturallectābāturallectābitur
1st pl.allectāmurallectābāmurallectābimur
2nd pl.allectāminīallectābāminīallectābiminī
3rd pl.allectanturallectābanturallectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.allecterallectārer
2nd sg.allectēris
allectēre
allectārēris
allectārēre
3rd sg.allectēturallectārētur
1st pl.allectēmurallectārēmur
2nd pl.allectēminīallectārēminī
3rd pl.allectenturallectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.allectāallectāre
pres. 2nd pl.allectāteallectāminī
fut. 2nd sg.allectātōallectātor
fut. 3rd sg.allectātōallectātor
fut. 2nd pl.allectātōte—
fut. 3rd pl.allectantōallectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveallectāreallectārī
perfect infinitiveallectāvisse
allectāsse
allectātum esse
future infinitiveallectātūrum esseallectātum īrī
present participleallectāns—
perfect participle—allectātus
allectāta, allectātā, allectātae, allectātam, allectātārum, allectātās, allectātī, allectātōrum, allectātōs
future participleallectātūrus
allectātūra, allectātūrā, allectātūrae, allectātūram, allectātūrārum, allectātūrās, allectātūre, allectātūrī, allectātūrīs, allectātūrō, allectātūrōrum, allectātūrōs, allectātūrum
allectandus
allectanda, allectandā, allectandae, allectandam, allectandārum, allectandās, allectande, allectandīs, allectandōrum, allectandōs
gerundallectandī, allectandō, allectandumsupineallectātum, allectātū

allecto (adl-), āvi, ātum, 1,
I. v. freq. [id.], to allure, to entice (prob. only in the foll. exs.): ad agrum fruendum non modo non retardat, verum etiam invitat atque adlectat senectus, Cic. Sen. 16 fin.; id. Lael. 26, 98: boves sibilo, Col. 2, 3, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinallectō

Proto-Indo-European *deh₃-der.? Proto-Italic *lakjō Latin laciō Latin alliciō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin allectō From alliciō (“attract”) + -tō.

Descendants
  • Frenchallécher
  • Italianallettare
  • Romanianaiepta
  • Englishallect

Quick answers

What does allectō mean in Latin?
allectō, a verb, means “to allure, entice, encourage”.
What are the principal parts of allectō?
allectō, allectāre, allectāvī, allectātum (first conjugation).
How do you pronounce allectō?
In classical Latin, [alˈlɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [alˈlɛk.to].
Where does allectō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin allectō.