affīnis
Meaning
- two terminationneighbouring, allied to, kindred
- two terminationpartaking, taking part in, privy to, sharing, associated with
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Necessarius · Propinquus · Cognatus · Consanguineus · Affinis
1. Necessarius means any one to whom one is bound by a permanent connection, whether of an official kind, as collega, patronus, cliens, or of a private nature, as familiaris, amicus, like προσήκοντες; propinquus, any one to whom one is bound by a family connection, a relation, like ἀγχιστεῖς and ἔται, as a species of cognatus and consanguineus, related by blood; affinis, a relation by marriage, or in law, like κηδεστής. 2. Cognatio is the relationship by blood existing among members of the same family, like σύναιμος; consanguinitas, the relationship of nations by derivation from a common origin, like συγγενής. Cæs. B. G. vii. 32. Hominem summæ potentiæ et magnæ cognationis: comp. with i. 11. Ambarri necessarii et consanguinei Æquorum. Liv. vii. 9. Suet. Cl. 25. Justin, xviii. 5. (v. 179.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | affīnis adfīnis | affīnis adfīnis | affīne adfīne |
| genitive | affīnis adfīnis | affīnis adfīnis | affīnis adfīnis |
| dative | affīnī adfīnī | affīnī adfīnī | affīnī adfīnī |
| accusative | affīnem adfīnem | affīnem adfīnem | affīne adfīne |
| ablative | affīnī adfīnī | affīnī adfīnī | affīnī adfīnī |
| vocative | affīnis adfīnis | affīnis adfīnis | affīne adfīne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | affīnēs adfīnēs | affīnēs adfīnēs | affīnia adfīnia |
| genitive | affīnium adfīnium | affīnium adfīnium | affīnium adfīnium |
| dative | affīnibus adfīnibus | affīnibus adfīnibus | affīnibus adfīnibus |
| accusative | affīnīs affīnēs, adfīnēs, adfīnīs | affīnīs affīnēs, adfīnēs, adfīnīs | affīnia adfīnia |
| ablative | affīnibus adfīnibus | affīnibus adfīnibus | affīnibus adfīnibus |
| vocative | affīnēs adfīnēs | affīnēs adfīnēs | affīnia adfīnia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- affinem esse culpae
- to be almost culpable.
gens adfinis Mauris, = confinis, Liv. 28, 17: saevisque adfinis Sarmata Moschis, Luc. 1, 430; also, near by family relationship, allied or related to by marriage, κηδεστεῖς; and subst., a relation by marriage (opp. consanguinei, συγγενεῖς), as explained by Modestin. Dig. 38, 10, 4: adfines dicuntur viri et uxoris cognati. Adfinium autem nomina sunt socer, socrus, gener, nurus, noverca, vitricus, privignus, privigna, glos, levir, etc.: ego ut essem adfinis tibi, tuam petii gnatam, Att. ap. Paul. ex Fest. s. v. numero, p. 170 Müll. (Trag. Rel. p. 201 Rib.): Megadorus meus adfinis, my son-in-law, Plaut. Aul. 3, 4, 14; Ter. Heaut. 5, 1, 63: tu me, adfinem tuum, repulisti, Cic. Red. in Sen. 7: ex tam multis cognatis et adfinibus, id. Clu. 14; id. ad Quir. 5: Caesarem ejus adfinem esse audiebant, Auct. B. Afr. 32: quanto plus propinquorum, quo major adfinium numerus, Tac. G. 20, 9: per propinquos et adfines suos, Suet. Caes. 1: adfinia vincula, Ov. P. 4, 8, 9.—publicis negotiis adfinis, i. e. implicitus, particeps, taking part in, Plaut. Trin. 2, 2, 55; Ter. Heaut. 2, 1, 1: duos solos video adfines et turpitudini judicari, Cic. Clu. 45: huic facinori, id. Cat. 4, 3: culpae, id. Rosc. Am. 7, 18; id. Inv. 2, 44, 129; 2, 10: noxae, Liv. 39, 14.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Latinaffīnis
Latin fīnis Latin affinis From ad + fīnis (“boundary”).
- Catalanafí
- Englishaffine
- Frenchaffin
- Frenchaffinité
- Germanaffin
- Italianaffine
- Portugueseafim
- Romanianafin
- Spanishafín
- Swedishaffin