LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

affīnitās

affīnitās f (genitive affīnitātis)

Meaning

  1. relationship or alliance by marriage; kinship
    PAMPHILUS: Prō deum atque hominum fidem! / Nūllōn ego Chremētis pactō affīnitātem effugere poterō?PAMPHILUS: By the faith of gods and men! / Is there no way for me to escape the kinship of Chremes? (In other words, Pamphilus desperately wants to avoid having an arranged marriage to the daughter of Chremes.)166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 246–247
  2. relationship, affinity, union, connection

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaffīnitāsaffīnitātēs
genitiveaffīnitātisaffīnitātum
dativeaffīnitātīaffīnitātibus
accusativeaffīnitātemaffīnitātēs
ablativeaffīnitāteaffīnitātibus
vocativeaffīnitāsaffīnitātēs

affīnĭtas (adf-), ātis, f. affinis (
I. gen. plur. adfinitatium, Just. 17, 3), the state or condition of adfinis.
I. Relationship or alliance by marriage, esp. between a father and son-in-law, Ter. And. 1, 5, 12 Ruhnk. (cf. affinis): adstringere inter aliquos, Plaut. Trin. 3, 2, 73: effugere, Ter. And. 1, 5, 12; so id. Hec. 4, 4, 101: caritas generis humani serpit sensim foras, cognationibus primum, tum adfinitatibus, deinde amicitiis, post vicinitatibus, Cic. Fin. 5, 23, 68: adfinitate se devincire cum aliquo, id. Brut. 26: cum aliquo adfinitate conjungi, Nep. Paus. 2, 3: in adfinitatem alicujus pervenire, id. Att. 19, 1: contrahere, Vell. 2, 44: facere inter aliquos, id. 2, 65: jungere cum aliquo, Liv. 1, 1: adfinitate conjunctus, allied by marriage, Suet. Ner. 35: in adfinitatis jura succedit, Just. 7, 3.—Meton., the persons so related, like kindred in Engl.: patriam deseras, cognatos, adfinitatem, amicos, Plaut. Trin. 3, 2, 75.—
II. Fig., relationship, affinity, union, connection (rare), Varr. R. R. 1, 16: litterarum, Quint. 1, 6, 24: per adfinitatem litterarum, qui φώρ Graece, Latine fur est, Gell. 1, 18, 5: tanta est adfinitas corporibus hominum mentibusque, id. 4, 13, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Latinaffīnitās

Latin fīnis Latin affīnis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin affīnitās From affīnis + -tās.

Descendants
  • Catalanafinitat
  • Englishaffinity
  • Frenchaffinité
  • Italianaffinità
  • Portugueseafinidade
  • Romanianafinitate
  • Spanishafinidad

Quick answers

What does affīnitās mean in Latin?
affīnitās, a noun, means “relationship or alliance by marriage; kinship; relationship, affinity, union, connection”.
What is the genitive of affīnitās?
The genitive singular is affīnitātis. affīnitās is feminine, third declension.
Where does affīnitās come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Latin affīnitās.