verbthird conjugation
adsuēscō
adsuēscō (present infinitive adsuēscere, perfect active adsuēvī, supine adsuētum)
Classical[atˈsʷeːs.koː]Ecclesiastical[adˈsʷɛs.ko]
Meaning
- intransitiveto get used to, become accustomed with, inure to
- poeticraretransitiveto accustom
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cōnsuēscō, in mōrem dūcōadsuēscō -ere — in Aeneis, ch. 16
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adsuēscō | adsuēscēbam | adsuēscam | adsuēvī | adsuēveram | adsuēverō |
| 2nd sg. | adsuēscis | adsuēscēbās | adsuēscēs | adsuēvistī | adsuēverās | adsuēveris |
| 3rd sg. | adsuēscit | adsuēscēbat | adsuēscet | adsuēvit | adsuēverat | adsuēverit |
| 1st pl. | adsuēscimus | adsuēscēbāmus | adsuēscēmus | adsuēvimus | adsuēverāmus | adsuēverimus |
| 2nd pl. | adsuēscitis | adsuēscēbātis | adsuēscētis | adsuēvistis | adsuēverātis | adsuēveritis |
| 3rd pl. | adsuēscunt | adsuēscēbant | adsuēscent | adsuēvērunt adsuēvēre | adsuēverant | adsuēverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adsuēscam | adsuēscerem | adsuēverim | adsuēvissem |
| 2nd sg. | adsuēscās | adsuēscerēs | adsuēverīs | adsuēvissēs |
| 3rd sg. | adsuēscat | adsuēsceret | adsuēverit | adsuēvisset |
| 1st pl. | adsuēscāmus | adsuēscerēmus | adsuēverīmus | adsuēvissēmus |
| 2nd pl. | adsuēscātis | adsuēscerētis | adsuēverītis | adsuēvissētis |
| 3rd pl. | adsuēscant | adsuēscerent | adsuēverint | adsuēvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adsuēscor | adsuēscēbar | adsuēscar |
| 2nd sg. | adsuēsceris adsuēscere | adsuēscēbāris adsuēscēbāre | adsuēscēris adsuēscēre |
| 3rd sg. | adsuēscitur | adsuēscēbātur | adsuēscētur |
| 1st pl. | adsuēscimur | adsuēscēbāmur | adsuēscēmur |
| 2nd pl. | adsuēsciminī | adsuēscēbāminī | adsuēscēminī |
| 3rd pl. | adsuēscuntur | adsuēscēbantur | adsuēscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adsuēscar | adsuēscerer |
| 2nd sg. | adsuēscāris adsuēscāre | adsuēscerēris adsuēscerēre |
| 3rd sg. | adsuēscātur | adsuēscerētur |
| 1st pl. | adsuēscāmur | adsuēscerēmur |
| 2nd pl. | adsuēscāminī | adsuēscerēminī |
| 3rd pl. | adsuēscantur | adsuēscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adsuēsce | adsuēscere |
| pres. 2nd pl. | adsuēscite | adsuēsciminī |
| fut. 2nd sg. | adsuēscitō | adsuēscitor |
| fut. 3rd sg. | adsuēscitō | adsuēscitor |
| fut. 2nd pl. | adsuēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | adsuēscuntō | adsuēscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adsuēscere | adsuēscī |
| perfect infinitive | adsuēvisse | adsuētum esse |
| future infinitive | adsuētūrum esse | adsuētum īrī |
| present participle | adsuēscēns | — |
| perfect participle | — | adsuētus |
| future participle | adsuētūrus adsuētūra, adsuētūrā, adsuētūrae, adsuētūram, adsuētūrārum, adsuētūrās, adsuētūre, adsuētūrī, adsuētūrīs, adsuētūrō, adsuētūrōrum, adsuētūrōs, adsuētūrum | adsuēscendus adsuēscundus, adsuēscenda, adsuēscendā, adsuēscendae, adsuēscendam, adsuēscendārum, adsuēscendās, adsuēscende, adsuēscendīs, adsuēscendōrum, adsuēscendōs |
gerundadsuēscendī, adsuēscendō, adsuēscendumsupineadsuētum, adsuētū
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-suēscō (assuē-) ēvī, ētus, ere,
to accustom, habituate: pluribus mentem, H.: animis bella, make familiar, V.: caritas, cui adsuescitur, one becomes accustomed, L.—P. pass., habituated, accustomed: mensae erili, V.: homines labore adsiduo adsueti: praedae adsuetus amore, O.: Romanis Gallici tumultūs adsuetis, L.: invia ac devia adsueti, L.: in omnia iura adsuetus, L.: muros defendere, V.: Graecari, H.—Intrans, to become accustomed: ad homines, Cs.: fremitum voce vincere: votis vocari, V.: demittere se, O.: quieti et otio, Ta.: genus pugnae, quo adsuerant, L.: sic adsuevi.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadsuēscō
Latin suēscō Latin adsuēscō From ad- + suēscō.