adjectivefirst/second-declension adjective
adsuētus
adsuētus (feminine adsuēta, neuter adsuētum)
Classical[as.suˈeː.tʊs]Ecclesiastical[ad.suˈɛː.tus]
Meaning
- adjectiveaccustomed, customary, usual
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adsuētus | adsuēta | adsuētum |
| genitive | adsuētī | adsuētae | adsuētī |
| dative | adsuētō | adsuētae | adsuētō |
| accusative | adsuētum | adsuētam | adsuētum |
| ablative | adsuētō | adsuētā | adsuētō |
| vocative | adsuēte | adsuēta | adsuētum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adsuētī | adsuētae | adsuēta |
| genitive | adsuētōrum | adsuētārum | adsuētōrum |
| dative | adsuētīs | adsuētīs | adsuētīs |
| accusative | adsuētōs | adsuētās | adsuēta |
| ablative | adsuētīs | adsuētīs | adsuētīs |
| vocative | adsuētī | adsuētae | adsuēta |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adsuētus (assuē-) adj.
P. of adsuesco, accustomed, customary, familiar: oculis regio, L.: onus, O.: antra, O.: Longius adsueto videre, further than usual, O.; see adsuesco.