LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

appetītus

appetītus m (genitive appetītūs)
Classical[ap.pɛˈtiː.tʊs]Ecclesiastical[ap.peˈtiː.tus]
adpetītus

Meaning

  1. an attack, assault
  2. passionate desire or longing
  3. the faculty of desire
  4. passion, appetite

Declension

declension
formsingularplural
nominativeappetītusappetītūs
genitiveappetītūsappetītuum
adpetītuum
dativeappetītuī
adpetītuī
appetītibus
adpetītibus
accusativeappetītum
adpetītum
appetītūs
ablativeappetītū
adpetītū
appetītibus
adpetītibus
vocativeappetītusappetītūs

appĕtītus (adp-), a, um, Part. of appeto.
appĕtītus (adp-), ūs, m. appeto. *
I. An onset, attack, assault: reprimebat barbaricos appetitus, Amm. 30, 5.—Far more freq.,
II. Trop.
A. A passionate, eager longing or desire for a thing (in the class. per. perh. only in Cic.): adpetitus voluptatis, Cic. Off. 1, 30, 105: sub te erit appetitus ejus, Vulg. Gen. 4, 7; ib. Ezech. 21, 16.—Hence, without gen.,
B. The power or faculty of desire: duplex est vis animorum atque naturae: una pars in adpetitu posita est, quae est ὁρμή Graece, quae hominem huc atque illuc rapit, altera in ratione, etc., Cic. Off. 1, 28, 101; so id. N. D. 2, 47, 122; id. Div 1, 32.—
C. The passions, appetites: ut adpetitus rationi oboediant, Cic. Off. 1, 29, 102; so id. N. D. 2, 12, 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinappetītus

Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Latin appetō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin appetītus From appetō (“strive after, assail”) + -tus (suffix forming action nouns from verbs).

Descendants
  • Catalanapetit
  • Frenchappétitfrom Old French apetit
  • Portugueseapetitefrom Old French apetit
  • Romanianapetitfrom Old French apetit
  • Englishappetitefrom Old French apetit
  • Italianappetito
  • Spanishapetito
  • Alemannic GermanAbedidd
  • Asturianpetite
  • Belarusianапетыт

Quick answers

What does appetītus mean in Latin?
appetītus, a noun, means “an attack, assault; passionate desire or longing; the faculty of desire”.
What is the genitive of appetītus?
The genitive singular is appetītūs. appetītus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce appetītus?
In classical Latin, [ap.pɛˈtiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ap.peˈtiː.tus].
Where does appetītus come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin appetītus.