verbthird conjugation
appetissō
appetissō (present infinitive appetissere, perfect active apetissīvī or apetissiī or apetissī, supine apetessītum)
Classical[ap.pɛˈtɪs.soː]Ecclesiastical[ap.peˈtis.so]
Meaning
- to strive for, to seek earnestly
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appetissō | appetissēbam | appetissam | apetissīvī apetissiī, apetissī | apetissīveram apetissieram, apetisseram | apetissīverō apetissierō, apetisserō |
| 2nd sg. | appetissis | appetissēbās | appetissēs | apetissīvistī apetissiistī, apetissistī | apetissīverās apetissierās, apetisserās | apetissīveris apetissieris, apetisseris |
| 3rd sg. | appetissit | appetissēbat | appetisset | apetissīvit apetissiit, apetissit | apetissīverat apetissierat, apetisserat | apetissīverit apetissierit, apetisserit |
| 1st pl. | appetissimus | appetissēbāmus | appetissēmus | apetissīvimus apetissiimus, apetissimus | apetissīverāmus apetissierāmus, apetisserāmus | apetissīverimus apetissierimus, apetisserimus |
| 2nd pl. | appetissitis | appetissēbātis | appetissētis | apetissīvistis apetissiistis, apetissistis | apetissīverātis apetissierātis, apetisserātis | apetissīveritis apetissieritis, apetisseritis |
| 3rd pl. | appetissunt | appetissēbant | appetissent | apetissīvērunt apetissīvēre, apetissiērunt, apetissiēre, apetissērunt, apetissēre | apetissīverant apetissierant, apetisserant | apetissīverint apetissierint, apetisserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | appetissam | appetisserem | apetissīverim apetissierim, apetisserim | apetissīvissem apetissiissem, apetississem |
| 2nd sg. | appetissās | appetisserēs | apetissīverīs apetissierīs, apetisserīs | apetissīvissēs apetissiissēs, apetississēs |
| 3rd sg. | appetissat | appetisseret | apetissīverit apetissierit, apetisserit | apetissīvisset apetissiisset, apetississet |
| 1st pl. | appetissāmus | appetisserēmus | apetissīverīmus apetissierīmus, apetisserīmus | apetissīvissēmus apetissiissēmus, apetississēmus |
| 2nd pl. | appetissātis | appetisserētis | apetissīverītis apetissierītis, apetisserītis | apetissīvissētis apetissiissētis, apetississētis |
| 3rd pl. | appetissant | appetisserent | apetissīverint apetissierint, apetisserint | apetissīvissent apetissiissent, apetississent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | appetissor | appetissēbar | appetissar |
| 2nd sg. | appetisseris appetissere | appetissēbāris appetissēbāre | appetissēris appetissēre |
| 3rd sg. | appetissitur | appetissēbātur | appetissētur |
| 1st pl. | appetissimur | appetissēbāmur | appetissēmur |
| 2nd pl. | appetissiminī | appetissēbāminī | appetissēminī |
| 3rd pl. | appetissuntur | appetissēbantur | appetissentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | appetissar | appetisserer |
| 2nd sg. | appetissāris appetissāre | appetisserēris appetisserēre |
| 3rd sg. | appetissātur | appetisserētur |
| 1st pl. | appetissāmur | appetisserēmur |
| 2nd pl. | appetissāminī | appetisserēminī |
| 3rd pl. | appetissantur | appetisserentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | appetisse | appetissere |
| pres. 2nd pl. | appetissite | appetissiminī |
| fut. 2nd sg. | appetissitō | appetissitor |
| fut. 3rd sg. | appetissitō | appetissitor |
| fut. 2nd pl. | appetissitōte | — |
| fut. 3rd pl. | appetissuntō | appetissuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | appetissere | appetissī |
| perfect infinitive | apetissīvisse apetissiisse, apetississe | apetessītum esse |
| future infinitive | apetessītūrum esse | apetessītum īrī |
| present participle | appetissēns | — |
| perfect participle | — | apetessītus |
| future participle | apetessītūrus | appetissendus appetissundus |
gerundappetissendī, appetissendō, appetissendumsupineapetessītum, apetessītū
appĕtisso (adp-), ĕre,
I. v. intens. [id.], to strive for, to seek earnestly, Att. ap. Non. p. 237, 22 dub. (Ribbeck, Trag. Rel. p. 132, reads appetis).
Origins
From appetō (“strive, desire, long for”) + -essō (intensive verb forming suffix) or from ad- + petessō.