LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no perfect or supine stems

adoleō1

adoleō (present infinitive adolēre)
Classical[aˈdɔ.ɫe.oː]Ecclesiastical[aˈdɔː.le.o]

Meaning

  1. to emit an odor, smell

Conjugation conjugation 2 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adoleōadolēbamadolēbōadoluīadolueramadoluerō
2nd sg.adolēsadolēbāsadolēbisadoluistīadoluerāsadolueris
3rd sg.adoletadolēbatadolēbitadoluitadolueratadoluerit
1st pl.adolēmusadolēbāmusadolēbimusadoluimusadoluerāmusadoluerimus
2nd pl.adolētisadolēbātisadolēbitisadoluistisadoluerātisadolueritis
3rd pl.adolentadolēbantadolēbuntadoluēre
adoluērunt
adoluerantadoluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adoleamadolēremadoluerimadoluissem
2nd sg.adoleāsadolērēsadoluerīsadoluissēs
3rd sg.adoleatadolēretadolueritadoluisset
1st pl.adoleāmusadolērēmusadoluerīmusadoluissēmus
2nd pl.adoleātisadolērētisadoluerītisadoluissētis
3rd pl.adoleantadolērentadoluerintadoluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adoleoradolēbaradolēbor
2nd sg.adolērisadolēbāre
adolēbāris
adolēbere
adolēberis
3rd sg.adolēturadolēbāturadolēbitur
1st pl.adolēmuradolēbāmuradolēbimur
2nd pl.—adolēbāminīadolēbiminī
3rd pl.adolenturadolēbanturadolēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adolearadolērer
2nd sg.adoleāre
adoleāris
adolērēre
adolērēris
3rd sg.adoleāturadolērētur
1st pl.adoleāmuradolērēmur
2nd pl.adoleāminīadolērēminī
3rd pl.adoleanturadolērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adolē—
pres. 2nd pl.adolēte—
fut. 2nd sg.adolētōadolētor
fut. 3rd sg.adolētōadolētor
fut. 2nd pl.adolētōte—
fut. 3rd pl.adolentōadolentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadolēreadolērī
perfect infinitiveadoluisse—
present participleadolēns—
perfect participle—adulta
adultā, adultae, adultam, adultārum, adultās, adulte, adultī, adultīs, adultō, adultōrum, adultōs, adultum, adultus
future participleadultūra
adultūrā, adultūrae, adultūram, adultūrārum, adultūrās, adultūre, adultūrī, adultūrīs, adultūrō, adultūrōrum, adultūrōs, adultūrum, adultūrus
adolenda
adolendā, adolendae, adolendam, adolendārum, adolendās, adolende, adolendīs, adolendōrum, adolendōs, adolendus
gerundadolendī, adolendō, adolendumsupineadultū

ăd-ŏlĕo, ui. ultum, 2, v. a. oleo.
I. To magnify; hence, in sacrificial language, to which this word chiefly belongs, to honor, to worship, or to offer in worship, to sacrifice, burn, according as it has such words as deos, aras, etc., or hostiam, viscera, and tura, for its object; v. explanation of this word in Non. 58, 21: Adolere verbum est proprie sacra reddentium, quod significat votis ac supplicationibus numen auctius facere; and Adolere est urere, Verg. in Bucol. [8, 65], verbenasque adole pinguis et mascula tura. Adolere, augere, honorare, propitiare; et est verbum sacratum, ut macte, magis aucte. etc.; so Serv. ad Verg. A. 1, 704: Flammis adolere penates, i. e. colere, sed adolere est proprie augere. In sacris autem, κατʼ εὐφημισμόν, adolere per bonum omen dicitur, nam in aris non adolentur aliqua, sed cremantur,) and ad E. 8, 65: Adole: incende, sed κατʼ εὐφημισμὸν dicitur; nam adole est auge (not used in Cic.): sanguine conspergunt aras adolentque altaria donis, cover the altar with gifts, Lucr. 4, 1237: castis adolet dum altaria taedis, Verg. A. 7, 71: verbenasque adole pingues et mascula tura, id. E. 8, 65 (on which Serv. l. l.): flammis adolere penates, id. A. 1, 704: viscera tauri, Ov. F. 3, 803; 1, 276: focos, Stat. Th. 1, 514: cruore captivo adolere aras, to sprinkle the altars with the blood of captives, Tac. A. 14, 30: precibus et igne puro altaria adolentur, id. H. 2, 3: adolere honores, to honor the gods by offered gifts: Junoni Argivae jussos adolemus honores, Verg. A. 3, 547: nullos aris adoleret honores, Ov. M. 8, 741.—
II. In later Lat., in gen., to burn, consume by fire: ut leves stipulae demptis adolentur aristis, Ov. M. 4, 192: id (corpus) igne adoleatur, Col. 12, 31: ut Aeneida, quam nondum satis elimāsset, adolerent, Gell. 17, 10: quas (prunas) gravi frigore adoleri multas jusserat, Eutr. 10, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadoleō

Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃édeti Proto-Italic *odō Latin olō Latin oleō Latin adoleō From ad- + oleō (“smell”).

verbsecond conjugation
adoleō2
adoleō (present infinitive adolēre, perfect active adoluī, supine adultum)
Classical[aˈdɔ.ɫe.oː]Ecclesiastical[aˈdɔː.le.o]

Meaning

  1. to magnify or pile up with for sacrifice; burn, sacrifice
  2. to consume or destroy by fire, burn

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adoleōadolēbamadolēbōadoluīadolueramadoluerō
2nd sg.adolēsadolēbāsadolēbisadoluistīadoluerāsadolueris
3rd sg.adoletadolēbatadolēbitadoluitadolueratadoluerit
1st pl.adolēmusadolēbāmusadolēbimusadoluimusadoluerāmusadoluerimus
2nd pl.adolētisadolēbātisadolēbitisadoluistisadoluerātisadolueritis
3rd pl.adolentadolēbantadolēbuntadoluērunt
adoluēre
adoluerantadoluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adoleamadolēremadoluerimadoluissem
2nd sg.adoleāsadolērēsadoluerīsadoluissēs
3rd sg.adoleatadolēretadolueritadoluisset
1st pl.adoleāmusadolērēmusadoluerīmusadoluissēmus
2nd pl.adoleātisadolērētisadoluerītisadoluissētis
3rd pl.adoleantadolērentadoluerintadoluissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adoleoradolēbaradolēbor
2nd sg.adolēris
adolēre
adolēbāris
adolēbāre
adolēberis
adolēbere
3rd sg.adolēturadolēbāturadolēbitur
1st pl.adolēmuradolēbāmuradolēbimur
2nd pl.adolēminīadolēbāminīadolēbiminī
3rd pl.adolenturadolēbanturadolēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adolearadolērer
2nd sg.adoleāris
adoleāre
adolērēris
adolērēre
3rd sg.adoleāturadolērētur
1st pl.adoleāmuradolērēmur
2nd pl.adoleāminīadolērēminī
3rd pl.adoleanturadolērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adolēadolēre
pres. 2nd pl.adolēteadolēminī
fut. 2nd sg.adolētōadolētor
fut. 3rd sg.adolētōadolētor
fut. 2nd pl.adolētōte—
fut. 3rd pl.adolentōadolentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadolēreadolērī
perfect infinitiveadoluisseadultum esse
future infinitiveadultūrum esseadultum īrī
present participleadolēns—
perfect participle—adultus
adulta, adultā, adultae, adultam, adultārum, adultās, adulte, adultī, adultīs, adultō, adultōrum, adultōs
future participleadultūrus
adultūra, adultūrā, adultūrae, adultūram, adultūrārum, adultūrās, adultūre, adultūrī, adultūrīs, adultūrō, adultūrōrum, adultūrōs, adultūrum
adolendus
adolenda, adolendā, adolendae, adolendam, adolendārum, adolendās, adolende, adolendīs, adolendōrum, adolendōs
gerundadolendī, adolendō, adolendumsupineadultum, adultū

ăd-ŏlĕo, ēre, v. n. oleo,
I. to give out or emit a smell or odor, to smell: unde hic, amabo, unguenta adolent? Plaut. Cas. 2, 3, 19 (cf. aboleo).

Origins

From ad- + *oleō (“to increase, grow”), as in "feeding a fire".

Descendants
  • Romanianadia
  • Aromanianadilju

In English words that came into English from adoleō

  • adultadultus

Quick answers

What does adoleō mean in Latin?
adoleō, a verb, means “to emit an odor, smell”.
What are the principal parts of adoleō?
adoleō, adolēre (second conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce adoleō?
In classical Latin, [aˈdɔ.ɫe.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdɔː.le.o].
Where does adoleō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adoleō.