LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive

adolēscō1

adolēscō (present infinitive adolēscere, perfect active adolēvī or adoluī, supine adultum)
Classical[a.dɔˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[a.doˈlɛs.ko]

Meaning

  1. to grow up, become an adult, mature
  2. to grow, increase, augment, become greater

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adolēscōadolēscēbamadolēscamadolēvī
adoluī
adolēveram
adolēram, adolueram
adolēverō
adolērō, adoluerō
2nd sg.adolēscisadolēscēbāsadolēscēsadolēvistī
adolēstī, adoluistī
adolēverās
adolērās, adoluerās
adolēveris
adolēris, adolueris
3rd sg.adolēscitadolēscēbatadolēscetadolēvit
adolēt, adoluit
adolēverat
adolērat, adoluerat
adolēverit
adolērit, adoluerit
1st pl.adolēscimusadolēscēbāmusadolēscēmusadolēvimus
adolēmus, adoluimus
adolēverāmus
adolērāmus, adoluerāmus
adolēverimus
adolērimus, adoluerimus
2nd pl.adolēscitisadolēscēbātisadolēscētisadolēvistis
adolēstis, adoluistis
adolēverātis
adolērātis, adoluerātis
adolēveritis
adolēritis, adolueritis
3rd pl.adolēscuntadolēscēbantadolēscentadolēvērunt
adolērunt, adolēvēre, adoluērunt, adoluēre
adolēverant
adolērant, adoluerant
adolēverint
adolērint, adoluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adolēscamadolēsceremadolēverim
adolērim, adoluerim
adolēvissem
adolēssem, adoluissem
2nd sg.adolēscāsadolēscerēsadolēverīs
adolērīs, adoluerīs
adolēvissēs
adolēssēs, adoluissēs
3rd sg.adolēscatadolēsceretadolēverit
adolērit, adoluerit
adolēvisset
adolēsset, adoluisset
1st pl.adolēscāmusadolēscerēmusadolēverīmus
adolērīmus, adoluerīmus
adolēvissēmus
adolēssēmus, adoluissēmus
2nd pl.adolēscātisadolēscerētisadolēverītis
adolērītis, adoluerītis
adolēvissētis
adolēssētis, adoluissētis
3rd pl.adolēscantadolēscerentadolēverint
adolērint, adoluerint
adolēvissent
adolēssent, adoluissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adolēsce—
pres. 2nd pl.adolēscite—
fut. 2nd sg.adolēscitō—
fut. 3rd sg.adolēscitō—
fut. 2nd pl.adolēscitōte—
fut. 3rd pl.adolēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadolēscere—
perfect infinitiveadolēvisse
adolēsse, adoluisse
—
future infinitiveadultūrum esse—
present participleadolēscēns—
future participleadultūrusadolēscenda
adolēscendā, adolēscendae, adolēscendam, adolēscendārum, adolēscendās, adolēscende, adolēscendīs, adolēscendōrum, adolēscendōs, adolēscendus
gerundadolēscendī, adolēscendō, adolēscendumsupineadultum, adultū

ăd-ŏlesco, ēvi (rare
I. ui, Varr. ap. Prisc. 872 P.; adolēsse sync. for adolevisse, Ov. H. 6, 11), ultum, 3, v. inch. [1. adoleo], to grow up, to grow (of everything capable of increase in magnitude).
I. In gen.
A. Lit., of men, animals, plants; seasons, passions, etc.; but esp. of age: postquam adolevit ad eam aetatem, uti, etc., Plaut. Cas. prol. 47: ubi robustis adolevit viribus aetas, Lucr. 3, 450; cf. 4, 1035; 2, 1123: adultum robur, id. 2, 1131; 5, 798: postquam adoluerit haec juventus, Varr. ap. Prisc. p. 872 P.: qui adoleverit, Cic. N. D. 1, 35: viriditas herbescens, quae sensim adolescit, id. Sen. 15, 51: ter senos proles adoleverat annos, Ov. F. 3, 59: adolescere ramos cernat, id. M. 4, 376: adolēsse segetes, id. H. 6, 11: simul atque adoleverit aetas, Hor. S. 1, 9, 34: cum matura adoleverit aetas, Verg. A. 12, 438.—Hence, transf. from age to the person, to grow up, come to maturity, mature: adulta virgo, Liv. 26, 50 al.: arundines non sine imbre adolescunt, Plin. 9, 16, 23, § 56: in amplitudinem, id. 12, 1, 3, § 7: in crassitudinem, id. 13, 7, 15, § 58; so 16, 34, 62, § 151; 8, 14, 14, § 36 al.: ac dum prima novis adolescit frondibus aetas, Verg. G. 2, 362: quoad capillus adolesceret, Gell. 17, 9. —
B. Fig., to grow, increase, augment, to become greater: cupiditas agendi adolescit una cum aetatibus, Cic. Fin. 5, 20: ratio cum adolevit, id. Leg. 1, 7: ingenium brevi adolevit, Sall. J. 63, 3: postquam res publica adolevit, id. C. 51, 40; id. J. 2: quantum superbiae socordiaeque Vitellio adoleverit, Tac. H. 2, 73: Cremona numero colonorum, adolevit, id. ib. 3, 34: ver adolescit, advances, id. A. 13, 36; 2, 50: caepe revirescit, decedente luna, inarescit adolescente, Gell. 20, 8.—
II. Esp., in sacrificial lang., to be kindled, to burn (cf. 1. adoleo): Panchaeis adolescunt ignibus arae, Verg. G. 4, 379.—Hence, ădŏlescens, entis, v. adules-.—ădultus, a, um, P. a., grown up, adult.
A. Lit.
1. Of living beings: Ab his ipsis (virginibus), cum jam essent adultae, Cic. Tusc. 5, 20, 58; so, virgo, id. Brut. 96, 330; Liv. 26, 50; Hor. C. 3, 2, 8 al.; cf.: adultae aetate virgines, Suet. Aug. 69: pueri, Quint. 2, 2, 3: liberi, Suet. Tib. 10: filius, id. Claud. 39: catuli, Plin. 9, 8, 7, § 22: locustae, id. 11, 29, 35, § 105: fetus (apum), Verg. G. 4, 162.—Comp.: (hirundinum) pullorum adultiores, Plin. 10, 33, 49, § 92.—
2. Of things (concrete and abstract): vitium propagine, Hor. Epod. 2, 9: crinis, Stat. S. 2, 122: lanugo, Amm. 16, 12 al.: aetas, Lucr. 2, 1123; Cic. Verr. 2, 3, 68, § 160: aestas, advanced, Tac. A. 2, 23: autumnus, id. ib. 11. 31: nox, id. H. 3, 23.—
B. Fig., grown, matured, adult: populus adultus jam paene et pubes, Cic. Rep. 2, 11; so, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, id. Brut. 7, 27; cf.: nascenti adhuc (eloquentiae) nec satis adultae, Tac. Or. 25: res nondum adultae, Liv. 2, 1, 6: pestis rei publicae (of Catiline), Cic. Cat. 1, 12, 30: auctoritas nondum adulta, Tac. A. 1, 46: conjuratio, id. ib. 15, 73; cf.: incipiens adhuc et necdum adulta seditio, id. H. 1, 31 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadolēscō

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *h₂oléyeti Proto-Italic *oleō Latin *oleō Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -sco Latin olēscō Latin adolēscō From ad- + olēscō.

Descendants
  • Englishadolesce
  • Portugueseadolescer
  • Esperantoadoleski
  • Idoadolecar

In English words that came into English from adolēscō

  • adultadultus
  • adolescentadolescentem
  • adolescenceadolēscentia
verbthird conjugation, no passive, no perfect or supine stems
adolēscō2
adolēscō (present infinitive adolēscere)
Classical[a.dɔˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[a.doˈlɛs.ko]

Meaning

  1. to be kindled or burn (of a sacrifice)
    Panchaeis adolescunt ignibus araethe altars burned with Panchaean firesc. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 4.379

Conjugation conjugation 3 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adolēscōadolēscēbamadolēscamadolēvīadolēveramadolēverō
2nd sg.adolēscisadolēscēbāsadolēscēsadolēvistīadolēverāsadolēveris
3rd sg.adolēscitadolēscēbatadolēscetadolēvitadolēveratadolēverit
1st pl.adolēscimusadolēscēbāmusadolēscēmusadolēvimusadolēverāmusadolēverimus
2nd pl.adolēscitisadolēscēbātisadolēscētisadolēvistisadolēverātisadolēveritis
3rd pl.adolēscuntadolēscēbantadolēscentadolēvēruntadolēverantadolēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adolēscamadolēsceremadolēverimadolēvissem
2nd sg.adolēscāsadolēscerēsadolēverīsadolēvissēs
3rd sg.adolēscatadolēsceretadolēveritadolēvisset
1st pl.adolēscāmusadolēscerēmusadolēverīmusadolēvissēmus
2nd pl.adolēscātisadolēscerētisadolēverītisadolēvissētis
3rd pl.adolēscantadolēscerentadolēverintadolēvissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adolēsce—
pres. 2nd pl.adolēscite—
fut. 2nd sg.adolēscitō—
fut. 3rd sg.adolēscitō—
fut. 2nd pl.adolēscitōte—
fut. 3rd pl.adolēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadolēscere—
perfect infinitiveadolēvisse—
present participleadolēscēns—
future participle—adolēscenda
adolēscendā, adolēscendae, adolēscendam, adolēscendārum, adolēscendās, adolēscende, adolēscendīs, adolēscendōrum, adolēscendōs, adolēscendus
gerundadolēscendī, adolēscendō, adolēscendum

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadolēscō

Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃édeti Proto-Italic *odō Latin olō Latin oleō Latin adoleō Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin adolēscō From adoleō (“burn”) + -scō.

Quick answers

What does adolēscō mean in Latin?
adolēscō, a verb, means “to grow up, become an adult, mature; to grow, increase, augment, become greater”.
What are the principal parts of adolēscō?
adolēscō, adolēscere, adolēvī, adultum (third conjugation, no passive).
How do you pronounce adolēscō?
In classical Latin, [a.dɔˈɫeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.doˈlɛs.ko].
Where does adolēscō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adolēscō.
Which English words come from adolēscō?
English words that go back to Latin adolēscō include adolescent, adolescence and adult.