verbthird conjugation, no passive
adolēscō1
adolēscō (present infinitive adolēscere, perfect active adolēvī or adoluī, supine adultum)
Classical[a.dɔˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[a.doˈlɛs.ko]
Meaning
- to grow up, become an adult, mature
- to grow, increase, augment, become greater
In the readers how our graded readers gloss it
grow up
adolēscō -ere, -olēvī — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adolēscō | adolēscēbam | adolēscam | adolēvī adoluī | adolēveram adolēram, adolueram | adolēverō adolērō, adoluerō |
| 2nd sg. | adolēscis | adolēscēbās | adolēscēs | adolēvistī adolēstī, adoluistī | adolēverās adolērās, adoluerās | adolēveris adolēris, adolueris |
| 3rd sg. | adolēscit | adolēscēbat | adolēscet | adolēvit adolēt, adoluit | adolēverat adolērat, adoluerat | adolēverit adolērit, adoluerit |
| 1st pl. | adolēscimus | adolēscēbāmus | adolēscēmus | adolēvimus adolēmus, adoluimus | adolēverāmus adolērāmus, adoluerāmus | adolēverimus adolērimus, adoluerimus |
| 2nd pl. | adolēscitis | adolēscēbātis | adolēscētis | adolēvistis adolēstis, adoluistis | adolēverātis adolērātis, adoluerātis | adolēveritis adolēritis, adolueritis |
| 3rd pl. | adolēscunt | adolēscēbant | adolēscent | adolēvērunt adolērunt, adolēvēre, adoluērunt, adoluēre | adolēverant adolērant, adoluerant | adolēverint adolērint, adoluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adolēscam | adolēscerem | adolēverim adolērim, adoluerim | adolēvissem adolēssem, adoluissem |
| 2nd sg. | adolēscās | adolēscerēs | adolēverīs adolērīs, adoluerīs | adolēvissēs adolēssēs, adoluissēs |
| 3rd sg. | adolēscat | adolēsceret | adolēverit adolērit, adoluerit | adolēvisset adolēsset, adoluisset |
| 1st pl. | adolēscāmus | adolēscerēmus | adolēverīmus adolērīmus, adoluerīmus | adolēvissēmus adolēssēmus, adoluissēmus |
| 2nd pl. | adolēscātis | adolēscerētis | adolēverītis adolērītis, adoluerītis | adolēvissētis adolēssētis, adoluissētis |
| 3rd pl. | adolēscant | adolēscerent | adolēverint adolērint, adoluerint | adolēvissent adolēssent, adoluissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adolēsce | — |
| pres. 2nd pl. | adolēscite | — |
| fut. 2nd sg. | adolēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | adolēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | adolēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | adolēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adolēscere | — |
| perfect infinitive | adolēvisse adolēsse, adoluisse | — |
| future infinitive | adultūrum esse | — |
| present participle | adolēscēns | — |
| future participle | adultūrus | adolēscenda adolēscendā, adolēscendae, adolēscendam, adolēscendārum, adolēscendās, adolēscende, adolēscendīs, adolēscendōrum, adolēscendōs, adolēscendus |
gerundadolēscendī, adolēscendō, adolēscendumsupineadultum, adultū
ăd-ŏlesco, ēvi (rare
I. ui, Varr. ap. Prisc. 872 P.;
adolēsse sync. for adolevisse, Ov. H. 6, 11), ultum, 3, v. inch. [1. adoleo], to grow up, to grow (of everything capable of increase in magnitude). I. In gen.
A. Lit., of men, animals, plants; seasons, passions, etc.;
but esp. of age: postquam adolevit ad eam aetatem, uti, etc., Plaut. Cas. prol. 47: ubi robustis adolevit viribus aetas, Lucr. 3, 450; cf. 4, 1035; 2, 1123: adultum robur, id. 2, 1131; 5, 798: postquam adoluerit haec juventus, Varr. ap. Prisc. p. 872 P.: qui adoleverit, Cic. N. D. 1, 35: viriditas herbescens, quae sensim adolescit, id. Sen. 15, 51: ter senos proles adoleverat annos, Ov. F. 3, 59: adolescere ramos cernat, id. M. 4, 376: adolēsse segetes, id. H. 6, 11: simul atque adoleverit aetas, Hor. S. 1, 9, 34: cum matura adoleverit aetas, Verg. A. 12, 438.—Hence, transf. from age to the person, to grow up, come to maturity, mature: adulta virgo, Liv. 26, 50 al.: arundines non sine imbre adolescunt, Plin. 9, 16, 23, § 56: in amplitudinem, id. 12, 1, 3, § 7: in crassitudinem, id. 13, 7, 15, § 58; so 16, 34, 62, § 151; 8, 14, 14, § 36 al.: ac dum prima novis adolescit frondibus aetas, Verg. G. 2, 362: quoad capillus adolesceret, Gell. 17, 9. —B. Fig., to grow, increase, augment, to become greater:
cupiditas agendi adolescit una cum aetatibus, Cic. Fin. 5, 20: ratio cum adolevit, id. Leg. 1, 7: ingenium brevi adolevit, Sall. J. 63, 3: postquam res publica adolevit, id. C. 51, 40; id. J. 2: quantum superbiae socordiaeque Vitellio adoleverit, Tac. H. 2, 73: Cremona numero colonorum, adolevit, id. ib. 3, 34: ver adolescit, advances, id. A. 13, 36; 2, 50: caepe revirescit, decedente luna, inarescit adolescente, Gell. 20, 8.—II. Esp., in sacrificial lang., to be kindled, to burn (cf. 1. adoleo):
Panchaeis adolescunt ignibus arae, Verg. G. 4, 379.—Hence, ădŏlescens, entis, v. adules-.—ădultus, a, um, P. a., grown up, adult. A. Lit.
1. Of living beings:
Ab his ipsis (virginibus), cum jam essent adultae, Cic. Tusc. 5, 20, 58; so, virgo, id. Brut. 96, 330; Liv. 26, 50; Hor. C. 3, 2, 8 al.; cf.: adultae aetate virgines, Suet. Aug. 69: pueri, Quint. 2, 2, 3: liberi, Suet. Tib. 10: filius, id. Claud. 39: catuli, Plin. 9, 8, 7, § 22: locustae, id. 11, 29, 35, § 105: fetus (apum), Verg. G. 4, 162.—Comp.: (hirundinum) pullorum adultiores, Plin. 10, 33, 49, § 92.—2. Of things (concrete and abstract):
vitium propagine, Hor. Epod. 2, 9: crinis, Stat. S. 2, 122: lanugo, Amm. 16, 12 al.: aetas, Lucr. 2, 1123; Cic. Verr. 2, 3, 68, § 160: aestas, advanced, Tac. A. 2, 23: autumnus, id. ib. 11. 31: nox, id. H. 3, 23.—B. Fig., grown, matured, adult:
populus adultus jam paene et pubes, Cic. Rep. 2, 11; so, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, id. Brut. 7, 27; cf.: nascenti adhuc (eloquentiae) nec satis adultae, Tac. Or. 25: res nondum adultae, Liv. 2, 1, 6: pestis rei publicae (of Catiline), Cic. Cat. 1, 12, 30: auctoritas nondum adulta, Tac. A. 1, 46: conjuratio, id. ib. 15, 73; cf.: incipiens adhuc et necdum adulta seditio, id. H. 1, 31 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-olēscō (adul-) olēvī, ultus, ere,
to grow up, come to maturity, ripen: sensim: simul atque adoleverit aetas, as soon as his age is mature, H.— Fig., to grow, mature, become great: ingenium brevi adolevit, S.: postquam res p. adolevit, S.
adolēscō —, —, ere, inch.
adoleo, to burn, blaze up, flame: adolescunt ignibus arae, V.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadolēscō
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *h₂oléyeti Proto-Italic *oleō Latin *oleō Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -sco Latin olēscō Latin adolēscō From ad- + olēscō.
Descendants
- Englishadolesce
- Portugueseadolescer
- Esperantoadoleski
- Idoadolecar
In English words that came into English from adolēscō
- adultadultus
- adolescentadolescentem
- adolescenceadolēscentia