noun · femininethird declension
ācritūdō
ācritūdō f (genitive ācritūdinis)
Classical[aː.krɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[a.kriˈtuː.do]
Meaning
- sharpness, pungency
- liveliness, vivacity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ācritūdō | ācritūdinēs |
| genitive | ācritūdinis | ācritūdinum |
| dative | ācritūdinī | ācritūdinibus |
| accusative | ācritūdinem | ācritūdinēs |
| ablative | ācritūdine | ācritūdinibus |
| vocative | ācritūdō | ācritūdinēs |
ācrĭtūdo, ĭnis, f. 2. acer,
I. the quality of acer, sharpness.
II. Trop.
A. Liveliness, vivacity, force:
vigor et acritudo populi Romani, Gell. 10, 27: haut quisquam potis est tolerare acritudinem, Att. ap. Fest. p. 356 Müll. (Rib. Trag. Rel. p. 196). —B. Harshness of character:
morum, App. M. 9, 224.Origins
- Proto-Indo-European*h₂eḱ-
- Proto-Indo-European*h₂eḱrós
- Proto-Italic*akris
- Latinācritūdō
Latin -tūdō Latin ācritūdō From ācer (“sharp, pungent”) + -tūdō.
Descendants
- Englishacritude
- Portugueseacritude
- Spanishacritud