noun · femininefirst declension
ācrimōnia
ācrimōnia f (genitive ācrimōniae)
Classical[aː.krɪˈmoː.ni.a]Ecclesiastical[a.kriˈmɔː.ni.a]
Meaning
- sharpness, pungency
- acrimony, austerity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ācrimōnia | ācrimōniae |
| genitive | ācrimōniae | ācrimōniārum |
| dative | ācrimōniae | ācrimōniīs |
| accusative | ācrimōniam | ācrimōniās |
| ablative | ācrimōniā | ācrimōniīs |
| vocative | ācrimōnia | ācrimōniae |
ācrĭmōnĭa, ae, f. 2. acer,
I. sharpness or pungency (so far as it has a quickening, animating power, diff. fr. acerbitas, which desig. a disagreeable sharpness).
I. Lit., of taste:
si ulcus acrimoniam brassicae ferre non poterit, the pungency, irritation, smart, Cato R. R. 157, 5: dulcis cum quadam acrimonia, Plin. 24, 14, 78, § 128; cf. sinapis, id. 18, 13, 34, § 128 al.—Of smell, Plin. 27, 13, 109, § 133.—II. Fig., sharpness, acrimony, austerity of character, energy of acting:
animi vivacitas, Non. 73, 17: mei feri ingeri iram atque animi acrem acrimoniam, Naev. ap. Non. 73, 18 (Rib. Trag. Rel. p. 11); cf.: vim, ferociam, animi, atrocitatem, iram, acrimoniam, Att. ib. (Ribbeck, p. 196): convenit in vultu pudorem et acrimoniam esse, Auct. Her. 3, 15, 26; cf. ib. 4, 13, 19; 24, 34: si Glabrionis patris vim et acrimoniam ceperis ad resistendum hominibus audacissimis, Cic. Verr. 1, 17, 52.—Of abstract objects: vis et acrimonia causae, Cic. Inv. 2, 48, 143: licentiae, Auct. Her. 4, 37, 49.—Of discourse, sharpness of speech (opp. sermo): tum in sermone, tum in acrimonia, now in common conversation, now in sharp talk, Auct. Her. 4, 42, 54.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ācrimōnia ae, f
2 ācer, sharpness, pungency; only fig., severity, acrimony, energy: ad resistendum: causae.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂eḱ-
- Proto-Indo-European*h₂eḱrós
- Proto-Italic*akris
- Latinācrimōnia
Proto-Indo-European *-mṓ Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -mōnium Latin -mōnia Latin ācrimōnia From ācer (“sharp, pungent”) + -mōnia.
Descendants
- Catalanacrimònia
- Englishacrimony
- Frenchacrimonie
- Italianacrimonia
- Portugueseacrimônia
- Spanishacrimonia
- Galicianacrimonia
- Sicilianacrimùnia
In English words that came into English from ācrimōnia
- acrimonyācrimōnia