LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

absolūtiō

absolūtiō f (genitive absolūtiōnis)
Classical[ap.sɔˈɫuː.ti.oː]Ecclesiastical[ab.soˈlut.t͡si.o]

Meaning

  1. an acquittal, absolving
  2. completion, perfection, consummation; completeness
  3. literallyriddance, deliverance, discharge

Declension

declension
formsingularplural
nominativeabsolūtiōabsolūtiōnēs
genitiveabsolūtiōnisabsolūtiōnum
dativeabsolūtiōnīabsolūtiōnibus
accusativeabsolūtiōnemabsolūtiōnēs
ablativeabsolūtiōneabsolūtiōnibus
vocativeabsolūtiōabsolūtiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

absolutio et perfectio (not summa perfectio)
ideal perfection.

absŏlūtĭo, ōnis, f. absolvo.
I. In judicial lang., an absolving, acquittal: sententiis decem et sex absolutio confici poterat, Cic. Clu. 27: annus decimus post virginum absolutionem, id. Cat. 3, 4: majestatis (for de majestate), an acquittal from crimen majestatis, id. Fam. 3, 11.—In Suet. in plur.: reis absolutiones venditare, Vesp. 16.—
II. Completion, perfection, consummation.
A. In gen.: virtus quae rationis absolutio definitur, Cic. Fin. 5, 14: hanc absolutionem perfectionemque in oratore desiderans, this finish and perfection, id. de Or. 1, 28, 130; so id. Inv. 2, 30.—
B. Esp., in rhet., completeness, Cic. Inv. 1, 22, 32.

Origins

From absolvō (“to detach; finish; absolve, acquit”) + -tiō, from ab (“from, away from”) + solvō (“release, loosen, dissolve, take apart”).

Descendants
  • Catalanabsolució
  • Englishabsolution
  • Frenchabsolution
  • Italianassoluzione
  • Occitanabsolucion
  • Portugueseabsolução
  • Romanianabsoluțiune
  • Spanishabsolución
  • Galicianabsolución
  • Irishabsalóid

In English words that came into English from absolūtiō

  • absolutionabsolūtiōnem

Quick answers

What does absolūtiō mean in Latin?
absolūtiō, a noun, means “an acquittal, absolving; completion, perfection, consummation; completeness”.
What is the genitive of absolūtiō?
The genitive singular is absolūtiōnis. absolūtiō is feminine, third declension.
How do you pronounce absolūtiō?
In classical Latin, [ap.sɔˈɫuː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.soˈlut.t͡si.o].