LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

abigō

abigō (present infinitive abigere, perfect active abēgī, supine abāctum)
Classical[ˈa.bɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈaː.bi.ɡo]

Meaning

  1. to drive away (particularly cattle)
  2. to deter, discourage, frighten away
  3. to remove a disease
  4. to force birth, cause an abortion
  5. to steal the cattle
    boves mira specie abegisse[Hercules] stole his cattle, which were of marvellous beautyLivius, Ab Urbe Condita I, 7

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abigōabigēbamabigamabēgīabēgeramabēgerō
2nd sg.abigisabigēbāsabigēsabēgistīabēgerāsabēgeris
3rd sg.abigitabigēbatabigetabēgitabēgeratabēgerit
1st pl.abigimusabigēbāmusabigēmusabēgimusabēgerāmusabēgerimus
2nd pl.abigitisabigēbātisabigētisabēgistisabēgerātisabēgeritis
3rd pl.abiguntabigēbantabigentabēgērunt
abēgēre, abigērunt
abēgerantabēgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abigamabigeremabēgerimabēgissem
2nd sg.abigāsabigerēsabēgerīsabēgissēs
3rd sg.abigatabigeretabēgeritabēgisset
1st pl.abigāmusabigerēmusabēgerīmusabēgissēmus
2nd pl.abigātisabigerētisabēgerītisabēgissētis
3rd pl.abigantabigerentabēgerintabēgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abigorabigēbarabigar
2nd sg.abigeris
abigere
abigēbāris
abigēbāre
abigēris
abigēre
3rd sg.abigiturabigēbāturabigētur
1st pl.abigimurabigēbāmurabigēmur
2nd pl.abigiminīabigēbāminīabigēminī
3rd pl.abigunturabigēbanturabigentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abigarabigerer
2nd sg.abigāris
abigāre
abigerēris
abigerēre
3rd sg.abigāturabigerētur
1st pl.abigāmurabigerēmur
2nd pl.abigāminīabigerēminī
3rd pl.abiganturabigerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abigeabigere
pres. 2nd pl.abigiteabigiminī
fut. 2nd sg.abigitōabigitor
fut. 3rd sg.abigitōabigitor
fut. 2nd pl.abigitōte—
fut. 3rd pl.abiguntōabiguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabigereabigī
perfect infinitiveabēgisseabāctum esse
future infinitiveabāctūrum esseabāctum īrī
present participleabigēns—
perfect participle—abāctus
abācta, abāctā, abāctae, abāctam, abāctārum, abāctās, abācte, abāctī, abāctīs, abāctō, abāctōrum, abāctōs
future participleabāctūrus
abāctūra, abāctūrā, abāctūrae, abāctūram, abāctūrārum, abāctūrās, abāctūre, abāctūrī, abāctūrīs, abāctūrō, abāctūrōrum, abāctūrōs, abāctūrum
abigendus
abigundus, abigenda, abigendā, abigendae, abigendam, abigendārum, abigendās, abigende, abigendīs, abigendōrum, abigendōs, abigunda, abigundā, abigundae, abigundam, abigundārum, abigundās, abigunde, abigundī, abigundīs, abigundō, abigundōrum, abigundōs, abigundum
gerundabigendī, abigendō, abigendumsupineabāctum, abāctū

ăb-ĭgo, ēgi, actum, 3, v. a. ago,
I. to drive away.
I. Lit.
A. In gen.: abigam jam ego illum advenientem ab aedibus, I will drive him away as soon as he comes, Plaut. Am. prol. 150: jam hic me abegerit suo odio, he will soon drive me away, id. As. 2, 4, 40; so Ter. Ad. 3, 3, 47; Varr. R. R. 2, 1; Cic. de Or. 2, 60 al.: uxorem post divortium, to remove from the house, Suet. Tib. 7.—
B. In partic.
1. To drive away cattle: familias abripuerunt, pecus abegerunt, Cic. Pis. 34; so Cic. Verr. 2, 1, 10; 3, 23; Liv. 1, 7, 4; 4, 21; Curt. 5, 13 al.—
2. Medic. t. t.
a. To remove a disease: febres, Plin. 25, 9, 59, § 106; 30, 11, 30 fin.: venenatorum morsus, id. 20, 5, 19.—
b. To force birth, procure abortion: partum medicamentis, Cic. Clu. 11; so Plin. 14, 18, 22; Tac. A. 14, 63; Suet. Dom. 22 al. —
II. Trop., to drive away an evil, get rid of a nuisance: pestem a me, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89 (Trag. v. 50 Vahl.): lassitudinem abs te, Plaut. Merc. 1, 2, 3: curas, Hor. Ep. 1, 15, 19: pauperiem epulis regum, id. S. 2, 2, 44 al.—Hence, ăbactus, a, um, P. a.
A. Of magistrates, driven away, forced to resign their office, Paul. ex Fest. p. 23 Müll.—
B. Abacta nox, i. q. finita, finished, passed, Verg. A. 8, 407.—
C. Abacti oculi, poet., deep, sunken, Stat. Th. 1, 104.

Origins

From ab- (“of, from”) + agō (“do, act, make; drive”), with Old Latin vowel reduction.

Quick answers

What does abigō mean in Latin?
abigō, a verb, means “to drive away (particularly cattle); to deter, discourage, frighten away; to remove a disease”.
What are the principal parts of abigō?
abigō, abigere, abēgī, abāctum (third conjugation).
How do you pronounce abigō?
In classical Latin, [ˈa.bɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaː.bi.ɡo].