noun · masculinethird declension
abigeātor
abigeātor m (genitive abigeātōris)
Classical[a.bɪ.ɡeˈaː.tɔr]Ecclesiastical[a.bi.d͡ʒeˈaː.tor]
Meaning
- Late Latina cattle stealer, rustler
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abigeātor | abigeātōrēs |
| genitive | abigeātōris | abigeātōrum |
| dative | abigeātōrī | abigeātōribus |
| accusative | abigeātōrem | abigeātōrēs |
| ablative | abigeātōre | abigeātōribus |
| vocative | abigeātor | abigeātōrēs |
ăbĭgĕātor, ōris, m., = abigeus or abactor,
I. a cattle-stealer, Paul. Sent. 5, 18.
Origins
From abigeus (“cattle stealer”).