LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Vulturnus1

Vulturnus m sg (genitive Vulturnī)
Classical[wʊɫˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[vulˈtur.nus]

Meaning

  1. masculinesingulara river in Campania, now the Volturno

Declension

declension
formsingularplural
nominativeVulturnus—
genitiveVulturnī—
dativeVulturnō—
accusativeVulturnum—
ablativeVulturnō—
vocativeVulturne—

Vulturnus (Volt-), i, m.,
I. a river in Campania, the mod. Volturno, Liv. 8, 11; Verg. A. 7, 729 al.—Hence, Vulturnus (Volt-), a, um, adj., of or belonging to the Vulturnus, Vulturnian: vada, Sil. 12, 521: amnis, Plin. 36, 26, 66, § 194: oppidum, id. 3, 5, 9, § 61.

Origins

From volvere (“to roll”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

adjectivefirst/second-declension adjective
Vulturnus2
Vulturnus (feminine Vulturna, neuter Vulturnum)
Classical[wʊɫˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[vulˈtur.nus]

Meaning

  1. adjectiveof or belonging to the river which is now the Volturno; Vulturnian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeVulturnusVulturnaVulturnum
genitiveVulturnīVulturnaeVulturnī
dativeVulturnōVulturnaeVulturnō
accusativeVulturnumVulturnamVulturnum
ablativeVulturnōVulturnāVulturnō
vocativeVulturneVulturnaVulturnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeVulturnīVulturnaeVulturna
genitiveVulturnōrumVulturnārumVulturnōrum
dativeVulturnīsVulturnīsVulturnīs
accusativeVulturnōsVulturnāsVulturna
ablativeVulturnīsVulturnīsVulturnīs
vocativeVulturnīVulturnaeVulturna

Origins

From volvere (“to roll”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

proper noun · masculinesecond declension
Vulturnus3
Vulturnus m (genitive Vulturnī)
Classical[wʊɫˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[vulˈtur.nus]

Meaning

  1. masculineThe south-east wind or the east wind, depending on the source
    Venti fiunt ex aeris motu et inclinatione. Sunt autem generales quattuor: eurus, idem apheliotes, idem vulturnus ab oriente; ab occidente zephyrus, idem corus, idem favonius; aquilo, idem boreas, aparctias idem, a septentrione; notus, idem libs et auster et africus a meridie.Winds are caused by the motion and direction of air. Principally there are four winds, Eurus, that is Apheliotes or Vulturnus from the east; from the west, Zephyrus, or Corus or Favonius; Aquilo, or Boreas or Aparctias from the north; and Notus, that is Lips, Auster or Africus from the south.3rd century CE, Lucius Ampelius, Liber Memorialis 5
    Sunt ergo bini in quattuor caeli partibus, ab oriente aequinoctiali subsolanus, ab oriente brumali vulturnus.Then each quarter of the sky is taken in half, so that [from the north-east, where the sun rises] by summer comes Subsolanus, from [the south-east where the sun rises] by winter comes Vulturnus.Pliny Maior, Naturalis Historiae 2.119
  2. masculinerarethe south-east, or east direction, depending on the source
    Aeream aquilam quae in vertice palatii a Karolo magno acsi volans fixa erat, in vulturnum converterunt. Nam Germani eam in favonium converterant, subtiliter significantes Gallos suo equitatu quandoque posse devinci.They rotated the bronze eagle into the East Wind, which had been fixed at the top of the palace by Charlemagne as though aloft. For the Germans had turned it into the West Wind keenly to remind the French they could be beaten anytime by their cavalry.c. 995 CE, Richerus, Historiarum Libri Quatuor 3.71

Declension

declension
formsingularplural
nominativeVulturnusVulturnī
genitiveVulturnīVulturnōrum
dativeVulturnōVulturnīs
accusativeVulturnumVulturnōs
ablativeVulturnōVulturnīs
vocativeVulturneVulturnī

Origins

From Vultur, name of a mountain in Apulia southeast of Rome, possibly related to vultur (“vulture”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

proper noun · masculinesecond declension
Vulturnus4
Vulturnus m sg (genitive Vulturnī)
Classical[wʊɫˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[vulˈtur.nus]

Meaning

  1. masculinesingularA Roman divinity, one of the dī indigetēs, served by the flāmen vulturnālis; perhaps the same as Vertumnus

Declension

declension
formsingularplural
nominativeVulturnus—
genitiveVulturnī—
dativeVulturnō—
accusativeVulturnum—
ablativeVulturnō—
vocativeVulturne—

Origins

Probably ultimately related to vertō; earlier likely an Etruscan deity, perhaps also the namesake of the city Volturnum, now Capua.

Quick answers

What does Vulturnus mean in Latin?
Vulturnus, a proper noun, means “a river in Campania, now the Volturno”.
What is the genitive of Vulturnus?
The genitive singular is Vulturnī. Vulturnus is masculine, second declension.
How do you pronounce Vulturnus?
In classical Latin, [wʊɫˈtʊr.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vulˈtur.nus].