LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

vulnerō

vulnerō (present infinitive vulnerāre, perfect active vulnerāvī, supine vulnerātum)
Classical[ˈwʊɫ.nɛ.roː]Ecclesiastical[ˈvul.ne.ro]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to wound, injure, hurt
    Puella dē arbore cecidit et crūs vulnerāvit.The girl fell from a tree and hurt her leg.
    servi nonnulli vulnerantur, ipse Rubrius in turba sauciaturSeveral slaves were wounded, and Rubius himself was injured in the struggle106 BCE – 43 BCE, Cicero, Verrine Orations 2.67

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vulnus dō; mīles vulnerātus.
vulnerō -āre — in Mille Verba, Bellum et Arma

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Vulnus · Plaga · Ulcus · Cicatrix · Saucius

1. Vulnus and plaga denote a wound from without; vulnus (from lanius?) by means of a weapon, or other cutting instrument; plaga, by means of any instrument carried with intention to injure; whereas ulcus (ἄλοξ, ὦλξ) means any open or sore place in the body, that has begun to fester, etc.; cicatrix, the scar that is left when a wound is healed. Suet. Vit. 10. Verbera et plagas, sæpe vulnera, nonnunquam necem repræsentantes adversantibus. Plin. H. N. xvi. 12. Cels. viii. 4. 2. Vulneratus means wounded in general; saucius, so wounded as to be unfit for fighting, and is the proper expression for those that are wounded in battle. Cic. Verr. i. 27. Servi nonnulli vulnerantur; ipse Rubrius sauciatur. (iv. 255.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vulnerōvulnerābamvulnerābōvulnerāvīvulnerāveramvulnerāverō
vulnerārō
2nd sg.vulnerāsvulnerābāsvulnerābisvulnerāvistī
vulnerāstī
vulnerāverās
vulnerārās
vulnerāveris
3rd sg.vulneratvulnerābatvulnerābitvulnerāvitvulnerāverat
vulnerārat
vulnerāverit
vulnerārit
1st pl.vulnerāmusvulnerābāmusvulnerābimusvulnerāvimusvulnerāverāmusvulnerāverimus
vulnerārimus
2nd pl.vulnerātisvulnerābātisvulnerābitisvulnerāvistis
vulnerāstis
vulnerāverātis
vulnerārātis
vulnerāveritis
vulnerāritis
3rd pl.vulnerantvulnerābantvulnerābuntvulnerāvērunt
vulnerāvēre, vulnerārunt
vulnerāverant
vulnerārant
vulnerāverint
vulnerārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vulneremvulnerāremvulnerāverim
vulnerārim
vulnerāvissem
vulnerāssem
2nd sg.vulnerēsvulnerārēsvulnerāverīsvulnerāvissēs
vulnerāssēs
3rd sg.vulneretvulnerāretvulnerāverit
vulnerārit
vulnerāvisset
vulnerāsset
1st pl.vulnerēmusvulnerārēmusvulnerāverīmus
vulnerārīmus
vulnerāvissēmus
vulnerāssēmus
2nd pl.vulnerētisvulnerārētisvulnerāverītis
vulnerārītis
vulnerāvissētis
vulnerāssētis
3rd pl.vulnerentvulnerārentvulnerāverint
vulnerārint
vulnerāvissent
vulnerāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vulnerorvulnerābarvulnerābor
2nd sg.vulnerāris
vulnerāre
vulnerābāris
vulnerābāre
vulnerāberis
vulnerābere
3rd sg.vulnerāturvulnerābāturvulnerābitur
1st pl.vulnerāmurvulnerābāmurvulnerābimur
2nd pl.vulnerāminīvulnerābāminīvulnerābiminī
3rd pl.vulneranturvulnerābanturvulnerābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vulnerervulnerārer
2nd sg.vulnerēris
vulnerēre
vulnerārēris
vulnerārēre
3rd sg.vulnerēturvulnerārētur
1st pl.vulnerēmurvulnerārēmur
2nd pl.vulnerēminīvulnerārēminī
3rd pl.vulnerenturvulnerārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vulnerāvulnerāre
pres. 2nd pl.vulnerātevulnerāminī
fut. 2nd sg.vulnerātōvulnerātor
fut. 3rd sg.vulnerātōvulnerātor
fut. 2nd pl.vulnerātōte—
fut. 3rd pl.vulnerantōvulnerantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevulnerārevulnerārī
perfect infinitivevulnerāvisse
vulnerāsse
vulnerātum esse
future infinitivevulnerātūrum essevulnerātum īrī
present participlevulnerāns—
perfect participle—vulnerātus
vulnerāta, vulnerātā, vulnerātae, vulnerātam, vulnerātārum, vulnerātās, vulnerātī, vulnerātōrum, vulnerātōs
future participlevulnerātūrus
vulnerātūra, vulnerātūrā, vulnerātūrae, vulnerātūram, vulnerātūrārum, vulnerātūrās, vulnerātūre, vulnerātūrī, vulnerātūrīs, vulnerātūrō, vulnerātūrōrum, vulnerātūrōs, vulnerātūrum
vulnerandus
vulneranda, vulnerandā, vulnerandae, vulnerandam, vulnerandārum, vulnerandās, vulnerande, vulnerandīs, vulnerandōrum, vulnerandōs
gerundvulnerandī, vulnerandō, vulnerandumsupinevulnerātum, vulnerātū

vulnĕro (voln-), āvi, ātum, 1, v. a. vulnus,
I. to wound, to hurt, or injure by a wound (syn.: saucio, ferio).
I. Lit.: neu quis quem prius vulneret, quam illum interfectum viderit, Caes. B. G. 5, 58: L. Cotta legatus in adversum os fundā vulneratur, id. ib. 5, 35 fin.: plerosque jacula tormentis aut manu emissa vulnerabant, Sall. J. 57, 6: acie ipsā et ferri viribus vulnerari, Cic. Sest. 10, 24: corpus vulneratum ferro, id. Red. in Sen. 3, 7: (aper) vulnerat armentum, Ov. M. 11, 372.—With acc. of part affected: ipse volneratus umerum, femur, Plin. 7, 28, 29, § 103.—
B. Transf., of things: Romanorum duae naves fractae sunt, vulneratae aliquot, Liv. 37, 30, 9: multis ictibus vulnerata navis erat, id. 37, 24, 8: Scythicorum (smaragdorum) tanta duritia est, ut non queant vulnerari, cannot be injured, defaced, Plin. 37, 5, 16, § 64.—
II. Trop., to wound, hurt, injure, pain, etc.: aliquem voce, Cic. Cat. 1, 4, 9: virorum hoc animos vulnerare posset, Liv. 34, 7, 7: laesus ac vulneratus reus, Quint. 7, 2, 30: gravior ne nuntius aures Vulneret, Verg. A. 8, 583; cf.: vulnerant aures eorum praecepta continentiae, Lact. 7, 1, 14: (amor) mea vulnerat arcu Pectora, Ov. A. A. 1, 21: fortunae vulneror ictu, id. P. 2, 7, 41: crimine vulnerari, id. H. 18 (19), 105.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vulnerō From vulnus (“wound”) + -ō.

Descendants
  • Catalanvulnerar
  • Englishvulnerate
  • Italianvulnerare
  • Portuguesevulnerar
  • Romanianvulnera
  • Spanishvulnerar
  • Galicianvulnerar

Quick answers

What does vulnerō mean in Latin?
vulnerō, a verb, means “to wound, injure, hurt”.
What are the principal parts of vulnerō?
vulnerō, vulnerāre, vulnerāvī, vulnerātum (first conjugation).
How do you pronounce vulnerō?
In classical Latin, [ˈwʊɫ.nɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvul.ne.ro].