adjectivethird-declension two-termination adjective
voluptābilis
voluptābilis (neuter voluptābile)
Classical[wɔ.ɫʊpˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[vo.lupˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationthat causes pleasure or satisfaction
- two terminationpleasant, agreeable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | voluptābilis | voluptābilis | voluptābile |
| genitive | voluptābilis | voluptābilis | voluptābilis |
| dative | voluptābilī | voluptābilī | voluptābilī |
| accusative | voluptābilem | voluptābilem | voluptābile |
| ablative | voluptābilī | voluptābilī | voluptābilī |
| vocative | voluptābilis | voluptābilis | voluptābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | voluptābilēs | voluptābilēs | voluptābilia |
| genitive | voluptābilium | voluptābilium | voluptābilium |
| dative | voluptābilibus | voluptābilibus | voluptābilibus |
| accusative | voluptābilīs voluptābilēs | voluptābilīs voluptābilēs | voluptābilia |
| ablative | voluptābilibus | voluptābilibus | voluptābilibus |
| vocative | voluptābilēs | voluptābilēs | voluptābilia |
vŏluptābĭlis, e, adj. voluptas,
I. that causes pleasure or satisfaction, pleasant, agreeable (ante-class. and late Lat.):
nuntius, Plaut. Ep. 1, 1, 19; Cypr. Ep. 75, 1.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Latin voluptābilis From voluptās + -ābilis.