verbfirst conjugation, no passive
volitō
volitō (present infinitive volitāre, perfect active volitāvī, supine volitātum)
Classical[ˈwɔ.lɪ.toː]Ecclesiastical[ˈvɔː.li.to]
Meaning
- to fly about
- to hasten
- to hover
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | volitō | volitābam | volitābō | volitāvī | volitāveram | volitāverō volitārō |
| 2nd sg. | volitās | volitābās | volitābis | volitāvistī volitāstī | volitāverās volitārās | volitāveris |
| 3rd sg. | volitat | volitābat | volitābit | volitāvit | volitāverat volitārat | volitāverit volitārit |
| 1st pl. | volitāmus | volitābāmus | volitābimus | volitāvimus | volitāverāmus | volitāverimus volitārimus |
| 2nd pl. | volitātis | volitābātis | volitābitis | volitāvistis volitāstis | volitāverātis volitārātis | volitāveritis volitāritis |
| 3rd pl. | volitant | volitābant | volitābunt | volitāvērunt volitāvēre, volitārunt | volitāverant volitārant | volitāverint volitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | volitem | volitārem | volitāverim volitārim | volitāvissem volitāssem |
| 2nd sg. | volitēs | volitārēs | volitāverīs | volitāvissēs volitāssēs |
| 3rd sg. | volitet | volitāret | volitāverit volitārit | volitāvisset volitāsset |
| 1st pl. | volitēmus | volitārēmus | volitāverīmus volitārīmus | volitāvissēmus volitāssēmus |
| 2nd pl. | volitētis | volitārētis | volitāverītis volitārītis | volitāvissētis volitāssētis |
| 3rd pl. | volitent | volitārent | volitāverint volitārint | volitāvissent volitāssent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | volitā | — |
| pres. 2nd pl. | volitāte | — |
| fut. 2nd sg. | volitātō | — |
| fut. 3rd sg. | volitātō | — |
| fut. 2nd pl. | volitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | volitantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | volitāre | — |
| perfect infinitive | volitāvisse volitāsse | — |
| future infinitive | volitātūrum esse | — |
| present participle | volitāns | — |
| future participle | volitātūrus | — |
gerundvolitandī, volitandō, volitandumsupinevolitātum, volitātū
vŏlĭto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. [2. volo], to fly to and fro, to fly or flit about, to flutter (class.).
I. Lit.:
aves volitare, Cic. de Or. 2, 6, 23: (volucris) propter humum volitat, Ov. M. 8, 258: volitant alii (scarabaei) magno cum murmure, Plin. 11, 28, 34, § 98. —B. Transf., to fly, hasten, or hover about; to flutter, float about:
volitans totā acie, Liv. 4, 19, 2: mediis in millibus ductores, Verg. A. 12, 126: volitabit et vagabitur in foro, Auct. Her. 4, 39, 51; cf.: totā Asiā vagatur, volitat ut rex, Cic. Phil. 11, 2, 6: volitare in foro, id. de Or. 1, 38, 173: volitat ante oculos istorum Jubae regis filius, id. Agr. 2, 22, 59: pacatum volitant per mare navitae, Hor. C. 4, 5, 19: tribuni praefectique cum terrore et armatorum catervis volitabant, Tac. H. 2, 88 fin.; cf. Cic. Sest. 1, 1. —Of things concr. and abstr.: quae (rerum simulacra) quasi membranae summo de corpore rerum Dereptae volitant ultro citroque per auras, Lucr. 4, 32; cf. id. 4, 62: solidissima materiaï Corpora perpetuo volitare, hover, float about, id. 1, 952; so of atoms, id. 2, 380; 3, 33; Cic. N. D. 1, 20, 54: stellae, id. Arat. 180: atra favilla in nimbo, Verg. A. 5, 666: umbrae inter vivos, Lucr. 4, 38: circum litora, Verg. A. 6, 329: et tenues animae volitare silentum, Ov. M. 14, 411: voces per auras, Lucr. 4, 221.—II. Trop., to fly, fly or flutter about, fly to and fro, etc.: nemo me lacrimis decoret nec funera fletu Faxit. Cur? Volito vivu' per ora virūm, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34; cf. id. Sen. 20, 73 (Epigr. v. 4, p. 162 Vahl.):
speremus nostrum nomen volitare et vagari latissime, Cic. Rep. 1, 17, 26: si nostri animi ... gestiant ac volitare cupiant vacui curā ac labore, to wander about, id. de Or. 2, 6, 23: valebis apud hominem volitantem gloriae cupiditate, vir moderatus et constans, soaring, aspiring, id. Pis. 25, 59; cf.: cupis volitare per auras, Mart. 1, 4, 11: nec volitabo in hoc insolentius, fly into a passion, Cic. Fl. 16, 38: (Clodius) volitat, furit, id. Att. 2, 22, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
volitō āvī, ātus, āre, freq.
2 volo, to fly to and fro, fly around, flit about, flutter: aves volitare: (volucris) Propter humum volitat, O.: aquila cum magno clamore volitans, L.—To fly about, flutter, float around, hover, wander: volitans totā acie, L.: mediis in milibus Ductores, V.: totā Asiā vagatur, volitat ut rex: volitant per mare navitae, cruise, H.: stellae: litora circum, V.: et tenues animae volitare silentum, O.: si nostri animi . . . volitare cupiant vacui curā, to wander about.— Fig., to fly, flutter about, fly to and fro, move: volito vivu' per ora virūm, Enn. ap. C.: speremus nostrum nomen volitare latissime.—To aspire, rise, be elevated, be elated: nec volitabo in hoc insolentius: (Clodius) volitat, furit.
Origins
Frequentative verb of volō.
Descendants
- Englishvolitate
- Portuguesevolitar
- Spanishvolitar
In English words that came into English from volitō
- volitantvolitāns
- volitationvolitātiō
- volitorialvolitor