LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive

volitō

volitō (present infinitive volitāre, perfect active volitāvī, supine volitātum)
Classical[ˈwɔ.lɪ.toː]Ecclesiastical[ˈvɔː.li.to]

Meaning

  1. to fly about
  2. to hasten
  3. to hover

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.volitōvolitābamvolitābōvolitāvīvolitāveramvolitāverō
volitārō
2nd sg.volitāsvolitābāsvolitābisvolitāvistī
volitāstī
volitāverās
volitārās
volitāveris
3rd sg.volitatvolitābatvolitābitvolitāvitvolitāverat
volitārat
volitāverit
volitārit
1st pl.volitāmusvolitābāmusvolitābimusvolitāvimusvolitāverāmusvolitāverimus
volitārimus
2nd pl.volitātisvolitābātisvolitābitisvolitāvistis
volitāstis
volitāverātis
volitārātis
volitāveritis
volitāritis
3rd pl.volitantvolitābantvolitābuntvolitāvērunt
volitāvēre, volitārunt
volitāverant
volitārant
volitāverint
volitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.volitemvolitāremvolitāverim
volitārim
volitāvissem
volitāssem
2nd sg.volitēsvolitārēsvolitāverīsvolitāvissēs
volitāssēs
3rd sg.volitetvolitāretvolitāverit
volitārit
volitāvisset
volitāsset
1st pl.volitēmusvolitārēmusvolitāverīmus
volitārīmus
volitāvissēmus
volitāssēmus
2nd pl.volitētisvolitārētisvolitāverītis
volitārītis
volitāvissētis
volitāssētis
3rd pl.volitentvolitārentvolitāverint
volitārint
volitāvissent
volitāssent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.volitā—
pres. 2nd pl.volitāte—
fut. 2nd sg.volitātō—
fut. 3rd sg.volitātō—
fut. 2nd pl.volitātōte—
fut. 3rd pl.volitantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevolitāre—
perfect infinitivevolitāvisse
volitāsse
—
future infinitivevolitātūrum esse—
present participlevolitāns—
future participlevolitātūrus—
gerundvolitandī, volitandō, volitandumsupinevolitātum, volitātū

vŏlĭto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. [2. volo], to fly to and fro, to fly or flit about, to flutter (class.).
I. Lit.: aves volitare, Cic. de Or. 2, 6, 23: (volucris) propter humum volitat, Ov. M. 8, 258: volitant alii (scarabaei) magno cum murmure, Plin. 11, 28, 34, § 98. —
B. Transf., to fly, hasten, or hover about; to flutter, float about: volitans totā acie, Liv. 4, 19, 2: mediis in millibus ductores, Verg. A. 12, 126: volitabit et vagabitur in foro, Auct. Her. 4, 39, 51; cf.: totā Asiā vagatur, volitat ut rex, Cic. Phil. 11, 2, 6: volitare in foro, id. de Or. 1, 38, 173: volitat ante oculos istorum Jubae regis filius, id. Agr. 2, 22, 59: pacatum volitant per mare navitae, Hor. C. 4, 5, 19: tribuni praefectique cum terrore et armatorum catervis volitabant, Tac. H. 2, 88 fin.; cf. Cic. Sest. 1, 1. —Of things concr. and abstr.: quae (rerum simulacra) quasi membranae summo de corpore rerum Dereptae volitant ultro citroque per auras, Lucr. 4, 32; cf. id. 4, 62: solidissima materiaï Corpora perpetuo volitare, hover, float about, id. 1, 952; so of atoms, id. 2, 380; 3, 33; Cic. N. D. 1, 20, 54: stellae, id. Arat. 180: atra favilla in nimbo, Verg. A. 5, 666: umbrae inter vivos, Lucr. 4, 38: circum litora, Verg. A. 6, 329: et tenues animae volitare silentum, Ov. M. 14, 411: voces per auras, Lucr. 4, 221.—
II. Trop., to fly, fly or flutter about, fly to and fro, etc.: nemo me lacrimis decoret nec funera fletu Faxit. Cur? Volito vivu' per ora virūm, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34; cf. id. Sen. 20, 73 (Epigr. v. 4, p. 162 Vahl.): speremus nostrum nomen volitare et vagari latissime, Cic. Rep. 1, 17, 26: si nostri animi ... gestiant ac volitare cupiant vacui curā ac labore, to wander about, id. de Or. 2, 6, 23: valebis apud hominem volitantem gloriae cupiditate, vir moderatus et constans, soaring, aspiring, id. Pis. 25, 59; cf.: cupis volitare per auras, Mart. 1, 4, 11: nec volitabo in hoc insolentius, fly into a passion, Cic. Fl. 16, 38: (Clodius) volitat, furit, id. Att. 2, 22, 1.

Origins

Frequentative verb of volō.

Descendants
  • Englishvolitate
  • Portuguesevolitar
  • Spanishvolitar

In English words that came into English from volitō

  • volitantvolitāns
  • volitationvolitātiō
  • volitorialvolitor

Quick answers

What does volitō mean in Latin?
volitō, a verb, means “to fly about; to hasten; to hover”.
What are the principal parts of volitō?
volitō, volitāre, volitāvī, volitātum (first conjugation, no passive).
How do you pronounce volitō?
In classical Latin, [ˈwɔ.lɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvɔː.li.to].
Which English words come from volitō?
English words that go back to Latin volitō include volitant, volitation and volitorial.