LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

vōciferor

vōciferor (present infinitive vōciferārī, perfect active vōciferātus sum)
Classical[woːˈkɪ.fɛ.rɔr]Ecclesiastical[voˈt͡ʃiː.fe.ror]

Meaning

  1. deponentto cry out, shout, scream, exclaim

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Clangere · Clamare · Vociferari

Clangere is the cry of animals and the clang of instruments, like κλάγγειν; clamare and vociferari, the cry of men; clamare, an utterance of the will, but vociferari, of passion, in anger, pain, in intoxication. Rhet. ad. Her. iii. 12. Acuta exclamatio habet quiddam illiberale et ad muliebrem potius vociferationem, quam ad virilem dignitatem in dicendo accommodatum. Senec. Ep. 15. Virg. Æn. ii. 310. Exoritur clamorque virum clangorque tubarum. (v. 103.)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vōciferorvōciferābarvōciferābor———
2nd sg.vōciferāris
vōciferāre
vōciferābāris
vōciferābāre
vōciferāberis
vōciferābere
———
3rd sg.vōciferāturvōciferābāturvōciferābitur———
1st pl.vōciferāmurvōciferābāmurvōciferābimur———
2nd pl.vōciferāminīvōciferābāminīvōciferābiminī———
3rd pl.vōciferanturvōciferābanturvōciferābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vōciferervōciferārer——
2nd sg.vōciferēris
vōciferēre
vōciferārēris
vōciferārēre
——
3rd sg.vōciferēturvōciferārētur——
1st pl.vōciferēmurvōciferārēmur——
2nd pl.vōciferēminīvōciferārēminī——
3rd pl.vōciferenturvōciferārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vōciferāre—
pres. 2nd pl.vōciferāminī—
fut. 2nd sg.vōciferātor—
fut. 3rd sg.vōciferātor—
fut. 3rd pl.vōciferantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevōciferārī—
perfect infinitivevōciferātum esse—
future infinitivevōciferātūrum esse—
present participlevōciferāns—
perfect participlevōciferātus
vōciferāta, vōciferātā, vōciferātae, vōciferātam, vōciferātārum, vōciferātās, vōciferāte, vōciferātī, vōciferātīs, vōciferātō, vōciferātōrum, vōciferātōs
—
future participlevōciferātūrus
vōciferātūra, vōciferātūrā, vōciferātūrae, vōciferātūram, vōciferātūrārum, vōciferātūrās, vōciferātūre, vōciferātūrī, vōciferātūrīs, vōciferātūrō, vōciferātūrōrum, vōciferātūrōs, vōciferātūrum
vōciferandus
vōciferanda, vōciferandā, vōciferandae, vōciferandam, vōciferandārum, vōciferandās, vōciferande, vōciferandīs, vōciferandōrum, vōciferandōs
gerundvōciferandī, vōciferandō, vōciferandumsupinevōciferātum, vōciferātū

vōcĭfĕror, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [vox-fero], to cry out, cry aloud, exclaim, scream, bawl, vociferate (class.; cf. clamo): vociferari palam, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 39: adventu Gallorum vociferatus est (anser) canibus silentibus, Col. 8, 13, 2: me dies, vox, latera deficiant, si hoc nunc vociferari velim, quam miserum indignumque sit, etc., Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52: Canuleius pauca in senatu vociferatus, Liv. 4, 1, 6: talia, Verg. A. 2, 679: incendiarium et patinarium, i. e. to call aloud, Suet. Vit. 17.—With object-clause: quod vociferabare decem millia talentūm Gabinio esse promissa, Cic. Rab. Post. 8, 21; so Liv. 2, 65, 3 Drak. N. cr.; 10, 29, 3; 10, 35, 13; Suet. Calig. 36; id. Claud. 40; cf.: vociferans, Q. Vare, legiones redde, id. Aug. 23: vociferari Decius, quo fugerent? quamve in fugā spem haberent? Liv. 10, 28, 12 (MSS. vociferare; cf. Weissenb. ad loc.).—Of things concr. or abstr.: aera, i. e. to sound, resound, Lucr. 2, 450: carmina, id. 1, 732: res ipsa per se vociferatur, proclaims it, id. 2, 1051; cf.: ratio naturam rerum, id. 3, 14.

Origins

Proto-Indo-European *wekʷ-der. Proto-Indo-European *wṓkʷs Proto-Italic *wōks Latin vōx Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *bʰorós Proto-Italic *-foros Latin -fer Latin vōcifer Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vociferor From vōcifer (“vociferous”) + -ō.

Descendants
  • Catalanvociferar
  • Frenchvociférer
  • Italianvociferare
  • Portuguesevociferar
  • Spanishvociferar

In English words that came into English from vōciferor

  • vociferatevociferatus
  • vociferationvōciferātiō
  • vociferantvōciferāns
  • vociferancevōciferor

Quick answers

What does vōciferor mean in Latin?
vōciferor, a verb, means “to cry out, shout, scream, exclaim”.
What are the principal parts of vōciferor?
vōciferor, vōciferārī, vōciferātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce vōciferor?
In classical Latin, [woːˈkɪ.fɛ.rɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [voˈt͡ʃiː.fe.ror].
Which English words come from vōciferor?
English words that go back to Latin vōciferor include vociferant, vociferance, vociferate and vociferation.