LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vocātōrius

vocātōrius (feminine vocātōria, neuter vocātōrium)
Classical[wɔ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[vo.kaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveobsoleteinvocatory (containing or characterized by invocation)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevocātōriusvocātōriavocātōrium
genitivevocātōriīvocātōriaevocātōriī
dativevocātōriōvocātōriaevocātōriō
accusativevocātōriumvocātōriamvocātōrium
ablativevocātōriōvocātōriāvocātōriō
vocativevocātōrievocātōriavocātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevocātōriīvocātōriaevocātōria
genitivevocātōriōrumvocātōriārumvocātōriōrum
dativevocātōriīsvocātōriīsvocātōriīs
accusativevocātōriōsvocātōriāsvocātōria
ablativevocātōriīsvocātōriīsvocātōriīs
vocativevocātōriīvocātōriaevocātōria

vŏcātōrĭus, a, um, adj. vocator,
I. of or belonging to calling or invoking, invocatory (post-class.): somnia, Tert. Anim. 47.

Origins

From vocō + -tōrius. Compare Ancient Greek κλητῐκός (klētĭkós).

Quick answers

What does vocātōrius mean in Latin?
vocātōrius, a adjective, means “invocatory (containing or characterized by invocation)”.
How do you pronounce vocātōrius?
In classical Latin, [wɔ.kaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vo.kaˈtɔː.ri.us].