adjectivethird-declension two-termination adjective
vocābilis
vocābilis (neuter vocābile, comparative vocābilior, superlative vocābilissimus, adverb vocābiliter)
Classical[wɔˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[voˈkaː.bi.lis]
Meaning
- post Augustantwo terminationsynonym of vōcālis (“sonorous, toning, vocal”)
sonus,[…], vocābilior est vīsus
sound, […], is more expressive than sightc. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.21.14 (quoted in Gaffiot)facit hominēs[…]vocābilēs
it makes people […], expressivec. 334 CE – 337 CE, Julius Firmicus Maternus, Matheseos Libri VIII Liber IV.12.5 (quoted in Georges) - Medieval Latintwo terminationvocable (that can be called [by a name])
tālis quantitās[…]posset trānsmūtārī, ut movērī locāliter[…]igitur posset per sē substāre accidentibus, et per cōnsequēns esse substancia. tāle enim suppōnitur ā philosophīs esse substancia dē virtūte vocābilis
a. 1384, John Wycliffe, De actibus animæ 118 (quoted in DMLBS)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vocābilis | vocābilis | vocābile |
| genitive | vocābilis | vocābilis | vocābilis |
| dative | vocābilī | vocābilī | vocābilī |
| accusative | vocābilem | vocābilem | vocābile |
| ablative | vocābilī | vocābilī | vocābilī |
| vocative | vocābilis | vocābilis | vocābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vocābilēs | vocābilēs | vocābilia |
| genitive | vocābilium | vocābilium | vocābilium |
| dative | vocābilibus | vocābilibus | vocābilibus |
| accusative | vocābilīs vocābilēs | vocābilīs vocābilēs | vocābilia |
| ablative | vocābilibus | vocābilibus | vocābilibus |
| vocative | vocābilēs | vocābilēs | vocābilia |
Origins
From vocāre + -bilis.