LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vocābilis

vocābilis (neuter vocābile, comparative vocābilior, superlative vocābilissimus, adverb vocābiliter)
Classical[wɔˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[voˈkaː.bi.lis]

Meaning

  1. post Augustantwo terminationsynonym of vōcālis (“sonorous, toning, vocal”)
    sonus,[…], vocābilior est vīsussound, […], is more expressive than sightc. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.21.14 (quoted in Gaffiot)
    facit hominēs[…]vocābilēsit makes people […], expressivec. 334 CE – 337 CE, Julius Firmicus Maternus, Matheseos Libri VIII Liber IV.12.5 (quoted in Georges)
  2. Medieval Latintwo terminationvocable (that can be called [by a name])
    tālis quantitās[…]posset trānsmūtārī, ut movērī locāliter[…]igitur posset per sē substāre accidentibus, et per cōnsequēns esse substancia. tāle enim suppōnitur ā philosophīs esse substancia dē virtūte vocābilisa. 1384, John Wycliffe, De actibus animæ 118 (quoted in DMLBS)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevocābilisvocābilisvocābile
genitivevocābilisvocābilisvocābilis
dativevocābilīvocābilīvocābilī
accusativevocābilemvocābilemvocābile
ablativevocābilīvocābilīvocābilī
vocativevocābilisvocābilisvocābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevocābilēsvocābilēsvocābilia
genitivevocābiliumvocābiliumvocābilium
dativevocābilibusvocābilibusvocābilibus
accusativevocābilīs
vocābilēs
vocābilīs
vocābilēs
vocābilia
ablativevocābilibusvocābilibusvocābilibus
vocativevocābilēsvocābilēsvocābilia

vŏcābĭlis, e, adj. voco,
I. vocal: sonus vocabilior est visus, Gell. 30, 20, 14.

Origins

From vocāre + -bilis.

Quick answers

What does vocābilis mean in Latin?
vocābilis, a adjective, means “synonym of vōcālis (“sonorous, toning, vocal”); vocable (that can be called [by a name])”.
How do you pronounce vocābilis?
In classical Latin, [wɔˈkaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [voˈkaː.bi.lis].