adjectivethird-declension two-termination adjective
vituperābilis
vituperābilis (neuter vituperābile)
Classical[wɪ.tʊ.pɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[vi.tu.peˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationblameworthy
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vituperābilis | vituperābilis | vituperābile |
| genitive | vituperābilis | vituperābilis | vituperābilis |
| dative | vituperābilī | vituperābilī | vituperābilī |
| accusative | vituperābilem | vituperābilem | vituperābile |
| ablative | vituperābilī | vituperābilī | vituperābilī |
| vocative | vituperābilis | vituperābilis | vituperābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vituperābilēs | vituperābilēs | vituperābilia |
| genitive | vituperābilium | vituperābilium | vituperābilium |
| dative | vituperābilibus | vituperābilibus | vituperābilibus |
| accusative | vituperābilīs vituperābilēs | vituperābilīs vituperābilēs | vituperābilia |
| ablative | vituperābilibus | vituperābilibus | vituperābilibus |
| vocative | vituperābilēs | vituperābilēs | vituperābilia |
vĭtŭpĕrābĭlis, e, adj. 1. vitupero,
I. blameworthy, blamable, censurable (very rare, but class.):
quod vituperabile est per se ipsum, id eo ipso vitium nominatum puto, Cic. Fin. 3, 12. 40: consulatus, id. Leg. 3, 10, 23 Moser N. cr.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vituperābilis e, adj.
vitupero, blameworthy, blamable, censurable: per se ipsum.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin vituperābilis From vituperā- (“to scold, to blame”) + -bilis.
Descendants
- Englishvituperable
- Frenchvitupérable
- Italianvituperabile
- Portuguesevituperável
- Spanishvituperable
In English words that came into English from vituperābilis
- vituperablevituperābilis