adjectivefirst/second-declension adjective
vittātus
vittātus (feminine vittāta, neuter vittātum)
Classical[wɪtˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[vitˈtaː.tus]
Meaning
- adjectivebanded
- adjectivehaving a fillet or chaplet
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vittātus | vittāta | vittātum |
| genitive | vittātī | vittātae | vittātī |
| dative | vittātō | vittātae | vittātō |
| accusative | vittātum | vittātam | vittātum |
| ablative | vittātō | vittātā | vittātō |
| vocative | vittāte | vittāta | vittātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vittātī | vittātae | vittāta |
| genitive | vittātōrum | vittātārum | vittātōrum |
| dative | vittātīs | vittātīs | vittātīs |
| accusative | vittātōs | vittātās | vittāta |
| ablative | vittātīs | vittātīs | vittātīs |
| vocative | vittātī | vittātae | vittāta |
vittātus, a, um, adj. vitta,
I. bound with a fillet or chaplet:
capilli, Ov. Am. 1, 7, 17: sacerdos, Luc. 1, 597: honos frontis, Stat. S. 5, 5, 28: navis, Plin. 7, 30, 31, § 110.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vittātus adj.
vitta, bound with a fillet, chapleted, wreathed: capilli, O.: vacca, O.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin vittātus From vitta + -ātus.