LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vītālis1

vītālis (neuter vītāle)
Classical[wiːˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[viˈtaː.lis]

Meaning

  1. two terminationof or pertaining to life; vital, life-giving

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Vigens · Vegetus · Vividus · Vivus · Animans · Vitalis · Vivax

1. Vigens (ἀΐξαι) denotes a man, both in body and mind, fresh and in full strength; vegetus, one, in a mental sense, on the alert and animated; vividus (from ἠΰς? or from vis?), one, in a moral sense, full of life and energy. Liv. vi. 22. Exactæ jam ætatis Camillus erat . . . sed vegetum ingenium in vivido pectore vigebat, virebatque integris sensibus. 2. Vivus (Goth. quiws) means living, in opp. to dead; animans, possessing life, in opp. to inanimate. 3. Vitalis means long-lived; vivax, tenacious of life. (iv. 445.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevītālisvītālisvītāle
genitivevītālisvītālisvītālis
dativevītālīvītālīvītālī
accusativevītālemvītālemvītāle
ablativevītālīvītālīvītālī
vocativevītālisvītālisvītāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevītālēsvītālēsvītālia
genitivevītāliumvītāliumvītālium
dativevītālibusvītālibusvītālibus
accusativevītālīs
vītālēs
vītālīs
vītālēs
vītālia
ablativevītālibusvītālibusvītālibus
vocativevītālēsvītālēsvītālia

vītālis, e, adj. vita,
I. of or belonging to life, vital.
I. Adj.: caloris natura vim habet in se vitalem, vital power, Cic. N. D. 2, 9, 24: spiritus, id. ib. 2, 45, 117: totum corpus vitalis calor liquit, Curt. 3, 5, 3; 7, 3, 14; 8, 4, 8: recepto calore vitali, id. 8, 4, 17; Sen. Ben. 4, 6, 3; Lact. 2, 12, 6: viae, i. e. air-passages, Ov. M. 2, 828 aevum, lifetime, life, Plaut. Poen. 5, 4, 14: vita, i. e. true life, Enn. ap. Cic. Lael. 6, 22 (Enn. p. 180 Vahl.): motus, Lucr. 3, 560: lumen relinquere, i. e. to die, Ov. M. 14, 175 saecla, ages. generations, Lucr. 1, 202: lectus, upon which one is laid while alive and is laid out when dead, a death-bed, funeral-couch, Petr. 42: si esse salvum me vis aut vitalem tibi, i. e. remaining or keeping alive, long-lived, Plaut. Bacch. 4, 9, 75; Hor. S. 2, 1, 61; 2, 7, 4; Sen. Contr. 1, 1 fin.—
II. Substt.
A. vī-tāle, is, the means of life, subsistence: mortiferum vitali admiscere, Liv. 6, 40, 12.—
B. vītālia, ĭum, n.
1. The vital parts, vitals, Sen. Ira, 2, 1, 2; Luc. 7, 620; 9, 743: capitis, Plin. 8, 7, 7, § 20: arborum, id. 17, 27, 42, § 251: rerum, Lucr. 2, 575.—
2. Graveclothes (cf. supra, lectus vitalis), Sen. Ep. 99, 22; Petr. 77 fin.—* Adv.: vītālĭter, vitally: vitaliter esse animata, with life, vitally, Lucr. 5, 145.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin vītālis From vīta (“life”) + -ālis.

Descendants
  • Catalanvital
  • Englishvital
  • Frenchvital
  • Germanvital
  • Italianvitale
  • Portuguesevital
  • Romanianvital
  • Spanishvital
  • Asturianvital
  • Asturianvidaya

In English words that came into English from vītālis

  • vitalvītālis
  • vitalityvitalitas
proper noun · masculinethird declension
Vītālis2
Vītālis m sg (genitive Vītālis)

Meaning

  1. a male given name

Declension

declension
formsingularplural
nominativeVītālis—
genitiveVītālis—
dativeVītālī—
accusativeVītālem—
ablativeVītāle—
vocativeVītālis—

Origins

From vītālis, from vīta (“life”).

Descendants
  • ItalianVitale
  • RomanianVitaliefrom Greek Βιτάλιος
  • RussianВиталийfrom Greek Βιτάλιος

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does vītālis mean in Latin?
vītālis, a adjective, means “of or pertaining to life; vital, life-giving”.
How do you pronounce vītālis?
In classical Latin, [wiːˈtaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [viˈtaː.lis].