LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

virtuōsus

virtuōsus (feminine virtuōsa, neuter virtuōsum)
Classical[wɪr.tuˈoː.sʊs]Ecclesiastical[vir.tuˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. Late LatinMedieval Latinadjectivegood, virtuous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevirtuōsusvirtuōsavirtuōsum
genitivevirtuōsīvirtuōsaevirtuōsī
dativevirtuōsōvirtuōsaevirtuōsō
accusativevirtuōsumvirtuōsamvirtuōsum
ablativevirtuōsōvirtuōsāvirtuōsō
vocativevirtuōsevirtuōsavirtuōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevirtuōsīvirtuōsaevirtuōsa
genitivevirtuōsōrumvirtuōsārumvirtuōsōrum
dativevirtuōsīsvirtuōsīsvirtuōsīs
accusativevirtuōsōsvirtuōsāsvirtuōsa
ablativevirtuōsīsvirtuōsīsvirtuōsīs
vocativevirtuōsīvirtuōsaevirtuōsa

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

virtŭōsus, a, um, adj. virtus,
I. virtuous, good (late Lat.), Aug. c. Sec. Man. 10.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weyh₁-?
  2. Proto-Indo-European*wiHrós
  3. Proto-Italic*wiros
  4. Latinvirtuōsus

Proto-Indo-European *-tuHts Latin -tūs Latin virtūs Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin virtuōsus From virtūs + -ōsus.

Elsewhere
  • Germanvirtuos
  • Catalanvirtuós
  • Frenchvertueux
  • Italianvirtuoso
  • Englishvirtuosofrom Italian virtuoso
  • Frenchvirtuosefrom Italian virtuoso
  • Occitanvirtuós
  • Portuguesevirtuoso
  • Romanianvârtos
  • Romanianvirtuos
Old French
  • Englishvirtuousfrom Anglo-Norman vertuous