noun · masculinethird declension
virgātor
virgātor m (genitive virgātōris)
Classical[wɪrˈɡaː.tɔr]Ecclesiastical[virˈɡaː.tor]
Meaning
- flogger; whipper
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | virgātor | virgātōrēs |
| genitive | virgātōris | virgātōrum |
| dative | virgātōrī | virgātōribus |
| accusative | virgātōrem | virgātōrēs |
| ablative | virgātōre | virgātōribus |
| vocative | virgātor | virgātōrēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin virgātor From virga (“stick”) + -tor (“-er”).