adjectivefirst/second-declension adjective
virātus1
virātus (feminine virāta, neuter virātum)
Classical[wɪˈraː.tʊs]Ecclesiastical[viˈraː.tus]
Meaning
- Late Latinadjectiveof a manly spirit, manly, manful
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | virātus | virāta | virātum |
| genitive | virātī | virātae | virātī |
| dative | virātō | virātae | virātō |
| accusative | virātum | virātam | virātum |
| ablative | virātō | virātā | virātō |
| vocative | virāte | virāta | virātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | virātī | virātae | virāta |
| genitive | virātōrum | virātārum | virātōrum |
| dative | virātīs | virātīs | virātīs |
| accusative | virātōs | virātās | virāta |
| ablative | virātīs | virātīs | virātīs |
| vocative | virātī | virātae | virāta |
vĭrātus, a, um, adj. vir,
I. of a manly spirit, manly: vir, Varr. ap. Non. p. 187, 15; Vulg. Ecclus. 28, 19.
Origins
- Proto-Indo-European*weyh₁-?
- Proto-Indo-European*wiHrós
- Proto-Italic*wiros
- Latinvirātus
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin virātus From vir (“a man”) + -ātus (“having the quality of”, suffix forming adjectives).