noun · femininefirst declension
victōria
victōria f (genitive victōriae)
Classical[wɪkˈtoː.ri.a]Ecclesiastical[vikˈtɔː.ri.a]
№ 750 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- victory
Latīnē defined in Latin in our graded readers
fīnis fēlīx pugnae: hostēs victī sunt.victōria -ae f — in Mille Verba, Bellum et Arma
victory
victōria -ae — in Viri Romae Facillimi, ch. 5, 8, 17, 18
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | victōria | victōriae |
| genitive | victōriae | victōriārum |
| dative | victōriae | victōriīs |
| accusative | victōriam | victōriās |
| ablative | victōriā | victōriīs |
| vocative | victōria | victōriae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- victoriam ferre, referre
- to gain a victory, win a battle.
- victoriam adipisci, parere
- to gain a victory, win a battle.
- victoriam reportare ab hoste
- to gain a victory over the enemy.
- victoriam exploratam dimittere
- to let a sure victory slip through one's hands.
- victoriam conclamare (B. G. 5. 37)
- to raise a shout of victory.
- nostra aetas multas victorias vidit
- our generation has seen many victories.
- sicut parta iam atque explorata victoria
- as if the victory were already won.
- victoriam or de victoria gratulari alicui
- to congratulate a person on his victory.
3 more phrases
- victoriam praecipere (animo) (Liv. 10. 26)
- to consider oneself already victor.
- victoria multo sanguine ac vulneribus stetit (Liv. 23. 30)
- the victory cost much blood and many wounds, was very dearly bought.
- triumphum agere de or ex aliquo or c. Gen. (victoriae, pugnae)
- to triumph over some one.
victōrĭa, ae, f. victor.
I. Prop., victory.
A. In war.
1. Absol.: cernere de victoriā, Enn. ap. Non. p. 511, 9 (Trag. Rel. v. 206 Vahl.):
insignia victoriae, non victoriam reportare, Cic. Imp. Pomp. 3, 8; cf.: exercitus plus victoriae quam praedae deportavit, prestige, Curt. 10, 2, 11: reverti cum victoriā, Just. 2, 5, 2: concurritur: horae Momento cita mors venit aut victoria laeta, Hor. S. 1, 1, 8.—Plur.: illum diem omnes labores et victorias confirmaturum, Sall. J. 49, 3.—2. With gen.: utri magni victoria sit dati regni, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 108 (Ann. v. 91 Vahl.):
extremum malorum omnium esse civilis belli victoriam, Cic. Fam. 9, 6, 3: clementiam in victoriā belli civilis admirabilem exhibuit, Suet. Caes. 75 init.—Plur.: haec bella gravissima victoriaeque eorum bellorum clarissimae, Cic. Mur. 14, 31.—3. With de and abl.:
cum Canulejus victoriā de patribus ... ingens esset, Liv. 4, 6, 5: Africanus ob egregiam victoriam de Hannibale Poenisque appellatus, id. 21, 46, 8; 25, 39, 17: de Vejentibus, id. 5, 15, 1: quantaecumque, de Romanis tamen, victoriae partae fama, id. 27, 31, 3: Philippi de Atheniensibus victoriam praeferebat, Curt. 8, 1, 33; Just. 31, 3, 9.—4. With ab and abl.:
ut ab illo insignia victoriae, non victoriam reportarent, Cic. Imp. Pomp. 3, 8.—5. With ex and abl.:
gens una populi Romani saepe ex opulentissimā Etruscā civitate victoriam tulit, Liv. 2, 50, 2: ex Campanis victoriam pepererunt, id. 7, 34, 13: Domitii ex Arvernis victoria fuit nobilis, Vell. 2, 10, 2.—B. In law contests, etc.
1. In gen.:
victoria penes patres fuit, Liv. 4, 50: ex collegā victoriam quaerere, id. 2, 44; cf. Ov. F. 2, 811; id. A. A. 2, 539.—2. With gen.:
litium, Plin. 29, 3, 12, § 54.—II. Transf.
A. Personified: Victoria, as a Roman goddess, Victory:
Neptunus, Virtus, Victoria, Plaut. Am. prol. 42; cf. Cic. N. D. 2, 23, 61; id. Div. 1, 43, 98; Ov. M. 8, 13; Inscr. Orell. 387; 1803; 1838; cf. Varr. L. L. 5, § 62 Müll.— B. A battle-cry, shout of victory:
suo more victoriam conclamant, Caes. B. G. 5, 37.— C. A statue of Victory; in a lusus verbb.:
nam qui Victorias aureas in usum belli conflari volebat, ita declinavit, victoriis utendum esse, Quint. 9, 2, 92.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vīctōria ae, f
victor.—In war, victory: nullam adeptus victoriam: Cinnae victoriam ulcisci: nuntius victoriae ad Cannas, L.: exercitus plus victoriae quam praedae deportavit, prestige, Cu.: externa . . . domestica: laeta, H.: nihil deinde a victoriā cessatum, i. e. the victory was followed up with energy, L.: extremum malorum omnium esse civilis belli victoriam: haec bella gravissima victoriaeque eorum bellorum gratissimae: cum Canuleius victoriā de patribus . . . ingens esset, L.: de tot ac tam potentibus populis, L.: saepe ex Etruscā civitate victoriam ferre, L.—As a battle-cry, Victory!: suo more victoriam conclamant, Cs.— Person., as a goddess: sudavit Capuae Victoria, i. e. the statue of Victory.—Fig., success, triumph, victory: victoria penes patres fuit, L.: haec te victoria perdet, O.
Origins
- Proto-Indo-European*weyk-
- Proto-Indo-European *winékti ~*winkénti
- Proto-Italic*winkō
- Latinvictōria
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin victor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin victōria From victor (“conqueror”) + -ia.
Descendants
- Catalanvictòria
- Italianvittoria
- Frenchvictoirefrom Old French victorie
- Englishvictoryfrom Old French victorie
- Englishvictoriefrom Old French victorie
- Portuguesevitóriafrom Old Galician-Portuguese vitoria
- Romanianvictorie
- Spanishvictoria
- Albanianfitore
- Asturianvictoria
In English words that came into English from victōria
- victoryvictōria
- Victoriavictōria
- victoriousvictōriōsus