LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

victōria

victōria f (genitive victōriae)
Classical[wɪkˈtoː.ri.a]Ecclesiastical[vikˈtɔː.ri.a]
№ 750 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. victory

Latīnē defined in Latin in our graded readers

fīnis fēlīx pugnae: hostēs victī sunt.
victōria -ae f — in Mille Verba, Bellum et Arma

Declension

declension
formsingularplural
nominativevictōriavictōriae
genitivevictōriaevictōriārum
dativevictōriaevictōriīs
accusativevictōriamvictōriās
ablativevictōriāvictōriīs
vocativevictōriavictōriae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

victoriam ferre, referre
to gain a victory, win a battle.
victoriam adipisci, parere
to gain a victory, win a battle.
victoriam reportare ab hoste
to gain a victory over the enemy.
victoriam exploratam dimittere
to let a sure victory slip through one's hands.
victoriam conclamare (B. G. 5. 37)
to raise a shout of victory.
nostra aetas multas victorias vidit
our generation has seen many victories.
sicut parta iam atque explorata victoria
as if the victory were already won.
victoriam or de victoria gratulari alicui
to congratulate a person on his victory.
3 more phrases
victoriam praecipere (animo) (Liv. 10. 26)
to consider oneself already victor.
victoria multo sanguine ac vulneribus stetit (Liv. 23. 30)
the victory cost much blood and many wounds, was very dearly bought.
triumphum agere de or ex aliquo or c. Gen. (victoriae, pugnae)
to triumph over some one.

victōrĭa, ae, f. victor.
I. Prop., victory.
A. In war.
1. Absol.: cernere de victoriā, Enn. ap. Non. p. 511, 9 (Trag. Rel. v. 206 Vahl.): insignia victoriae, non victoriam reportare, Cic. Imp. Pomp. 3, 8; cf.: exercitus plus victoriae quam praedae deportavit, prestige, Curt. 10, 2, 11: reverti cum victoriā, Just. 2, 5, 2: concurritur: horae Momento cita mors venit aut victoria laeta, Hor. S. 1, 1, 8.—Plur.: illum diem omnes labores et victorias confirmaturum, Sall. J. 49, 3.—
2. With gen.: utri magni victoria sit dati regni, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 108 (Ann. v. 91 Vahl.): extremum malorum omnium esse civilis belli victoriam, Cic. Fam. 9, 6, 3: clementiam in victoriā belli civilis admirabilem exhibuit, Suet. Caes. 75 init.—Plur.: haec bella gravissima victoriaeque eorum bellorum clarissimae, Cic. Mur. 14, 31.—
3. With de and abl.: cum Canulejus victoriā de patribus ... ingens esset, Liv. 4, 6, 5: Africanus ob egregiam victoriam de Hannibale Poenisque appellatus, id. 21, 46, 8; 25, 39, 17: de Vejentibus, id. 5, 15, 1: quantaecumque, de Romanis tamen, victoriae partae fama, id. 27, 31, 3: Philippi de Atheniensibus victoriam praeferebat, Curt. 8, 1, 33; Just. 31, 3, 9.—
4. With ab and abl.: ut ab illo insignia victoriae, non victoriam reportarent, Cic. Imp. Pomp. 3, 8.—
5. With ex and abl.: gens una populi Romani saepe ex opulentissimā Etruscā civitate victoriam tulit, Liv. 2, 50, 2: ex Campanis victoriam pepererunt, id. 7, 34, 13: Domitii ex Arvernis victoria fuit nobilis, Vell. 2, 10, 2.—
B. In law contests, etc.
1. In gen.: victoria penes patres fuit, Liv. 4, 50: ex collegā victoriam quaerere, id. 2, 44; cf. Ov. F. 2, 811; id. A. A. 2, 539.—
2. With gen.: litium, Plin. 29, 3, 12, § 54.—
II. Transf.
A. Personified: Victoria, as a Roman goddess, Victory: Neptunus, Virtus, Victoria, Plaut. Am. prol. 42; cf. Cic. N. D. 2, 23, 61; id. Div. 1, 43, 98; Ov. M. 8, 13; Inscr. Orell. 387; 1803; 1838; cf. Varr. L. L. 5, § 62 Müll.—
B. A battle-cry, shout of victory: suo more victoriam conclamant, Caes. B. G. 5, 37.—
C. A statue of Victory; in a lusus verbb.: nam qui Victorias aureas in usum belli conflari volebat, ita declinavit, victoriis utendum esse, Quint. 9, 2, 92.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weyk-
  2. Proto-Indo-European *winékti ~*winkénti
  3. Proto-Italic*winkō
  4. Latinvictōria

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin victor Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin victōria From victor (“conqueror”) + -ia.

Descendants
  • Catalanvictòria
  • Italianvittoria
  • Frenchvictoirefrom Old French victorie
  • Englishvictoryfrom Old French victorie
  • Englishvictoriefrom Old French victorie
  • Portuguesevitóriafrom Old Galician-Portuguese vitoria
  • Romanianvictorie
  • Spanishvictoria
  • Albanianfitore
  • Asturianvictoria

In English words that came into English from victōria

  • victoryvictōria
  • Victoriavictōria
  • victoriousvictōriōsus

Quick answers

What does victōria mean in Latin?
victōria, a noun, means “victory”.
What is the genitive of victōria?
The genitive singular is victōriae. victōria is feminine, first declension.
How do you pronounce victōria?
In classical Latin, [wɪkˈtoː.ri.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [vikˈtɔː.ri.a].
Where does victōria come from?
Proto-Indo-European *weyk- → Proto-Indo-European *winékti ~ *winkénti → Proto-Italic *winkō → Latin victōria.
Which English words come from victōria?
English words that go back to Latin victōria include victory, Victoria and victorious.