LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral

vīcēsimus

vīcēsimus (feminine vīcēsima, neuter vīcēsimum)
Classical[wiːˈkeː.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[viˈt͡ʃɛː.s̬i.mus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. numeraltwentieth
  2. numeralone-twentieth
    vīcēsimā hērēditātiuma 5% inheritance tax

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevīcēsimusvīcēsima
vīcēnsima
vīcēsimum
vīcēnsimum
genitivevīcēsimī
vīcēnsimī
vīcēsimae
vīcēnsimae
vīcēsimī
vīcēnsimī
dativevīcēsimō
vīcēnsimō
vīcēsimae
vīcēnsimae
vīcēsimō
vīcēnsimō
accusativevīcēsimum
vīcēnsimum
vīcēsimam
vīcēnsimam
vīcēsimum
vīcēnsimum
ablativevīcēsimō
vīcēnsimō
vīcēsimā
vīcēnsimā
vīcēsimō
vīcēnsimō
vocativevīcēsime
vīcēnsime
vīcēsima
vīcēnsima
vīcēsimum
vīcēnsimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevīcēsimī
vīcēnsimī
vīcēsimae
vīcēnsimae
vīcēsima
vīcēnsima
genitivevīcēsimōrum
vīcēnsimōrum
vīcēsimārum
vīcēnsimārum
vīcēsimōrum
vīcēnsimōrum
dativevīcēsimīs
vīcēnsimīs
vīcēsimīs
vīcēnsimīs
vīcēsimīs
vīcēnsimīs
accusativevīcēsimōs
vīcēnsimōs
vīcēsimās
vīcēnsimās
vīcēsima
vīcēnsima
ablativevīcēsimīs
vīcēnsimīs
vīcēsimīs
vīcēnsimīs
vīcēsimīs
vīcēnsimīs
vocativevīcēsimī
vīcēnsimī
vīcēsimae
vīcēnsimae
vīcēsima
vīcēnsima

vīcēsĭmus or vīcensĭmus (collat. form vīgēsĭmus, Varr. R. R. 3, 9, 21; Caes. B. C. 3, 34; Sall. C. 47, 2; Col. 5, 1, 10; Manil. 4, 462 al.; but not in Cic.), a, um,
I. ord. num. adj. [viginti], the twentieth.
I. Adj.: annus, Plaut. Capt. 5, 3, 3: intra annum vicesimum, Caes. B. G. 6, 21: annum jam tertium et vicesimum regnat, Cic. Imp. Pomp. 3, 7: censores vicesimi sexti a primis censoribus, Liv. 10, 47, 2: litteras mihi Cornificius altero vicesimo die reddidit, Cic. Fam. 12, 25, 1: Acastus cum litteris praesto fuit uno et vicesimo die, id. ib. 14, 5: vicesimo die lunae, id. Fin. 2, 31, 101: vicesima luna sacrificant, Plin. 35, 2, 2, § 5: sexto et vicesimo anno, Nep. Lys. 1, 1: legio, Tac. A. 1, 51.—
II. Subst.: vīcēnsĭ-ma (-suma), ae, f. (i. e. pars), the twentieth part, as a tax; so the twentieth part or five per cent. of the crop, Liv. 43, 2, 12 Weissenb. ad loc.; of the value of a slave that was manumitted, Cic. Att. 2, 16, 1; Liv. 7, 16, 7; Petr. 58; 71.—Called also VICESIMA LIBERTATIS, Inscr. Orell. 3131; 3338.—As exportduty: portorii, Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185.— As a tax on inheritances, Plin. Ep. 7, 14, 1; id. Pan. 37.

Origins

From the stem *vīcent- of vīgintī (“twenty”) before the replacement of /k/ with /ɡ/, ultimately from Proto-Indo-European *(d)widḱm̥ti(h₁). Particularly: * Remodeling of earlier *vīcēnssos, from Proto-Indo-European *widḱm̥t-tós (“twentieth”), with the added suffix of dec-imus. * Or, inherited from Proto-Italic *wīkenssamos, a direct continuation of Proto-Indo-European *widḱm̥t-tm̥Hós, containing the superlative suffix *-tm̥Hós (“-est”) (compare -issimus) as used also in Sanskrit विंशतिम (viṃśatima), विंशतितम (viṃśatitama, “twentieth”). See also vīciēs and vīcēnus. Surface analysis vīgintī (“twenty”) + -ēsimus (“-th”)

Descendants
  • Catalanvigèsim
  • Italianvicesimo
  • Italianvigesimo
  • Englishvicesimation
  • Englishvigesimal
  • Portuguesevigésimo
  • Spanishvigésimo

In English words that came into English from vīcēsimus

  • vigesimalvīgēsimus
  • vicesimationvīcēsimus

Quick answers

What does vīcēsimus mean in Latin?
vīcēsimus, a numeral, means “twentieth; one-twentieth”.
How do you pronounce vīcēsimus?
In classical Latin, [wiːˈkeː.sɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [viˈt͡ʃɛː.s̬i.mus].