adjectivefirst/second-declension adjective
viāticus1
viāticus (feminine viātica, neuter viāticum)
Classical[wiˈaː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[viˈaː.ti.kus]
Meaning
- adjectivePertaining to traveling or a journey.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | viāticus | viātica | viāticum |
| genitive | viāticī | viāticae | viāticī |
| dative | viāticō | viāticae | viāticō |
| accusative | viāticum | viāticam | viāticum |
| ablative | viāticō | viāticā | viāticō |
| vocative | viātice | viātica | viāticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | viāticī | viāticae | viātica |
| genitive | viāticōrum | viāticārum | viāticōrum |
| dative | viāticīs | viāticīs | viāticīs |
| accusative | viāticōs | viāticās | viātica |
| ablative | viāticīs | viāticīs | viāticīs |
| vocative | viāticī | viāticae | viātica |
vĭātĭcus, a, um, adj. via,
I. of or belonging to a road or journey, viatic.
I. Adj. (very rare):
cena, a parting meal, farewell repast, Plaut. Bacch. 1, 1, 61; so perh. factum, id. Trin. 4, 2, 45; v. Ritschl ad h. l.— II. Subst.: vĭātĭcum, i, n., travellingmoney, provision for a journey, viaticum (freq. and class.).
A. Lit., Plaut. Capt. 2, 3, 89; id. Ep. 5, 1, 9; id. Poen. prol. 71; Cic. Sen. 18, 66; Liv. 44, 22, 13; Hor. Ep. 1, 17, 54; Plin. Ep. 4, 13, 5.—Esp., Charon's fare, App. M. 6, p. 180, 32 al.—
2. Transf. (late Lat.), a journey: extensa viatica, Ven. Fort. Misc. prol.—*
3. Trop.: magnum viaticum ex se atque in se ad rempublicam evertendam habere, resources, means, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 13.—
B. Transf.
1. Money made by a soldier in the wars, savings, prize-money, Hor. Ep. 2, 2, 26; Suet. Caes. 68.—
2. Money to pay the expenses of one studying abroad, Dig. 12, 1, 17.
Origins
- Proto-Indo-European*weyh₁-
- Proto-Italic*wiā
- Latinviāticus
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin -āticus Latin viāticus From via (“road, path”) + -āticus (adjective-forming suffix).
Descendants
- Englishviatic