adjectivefirst/second-declension adjective
viārius
viārius (feminine viāria, neuter viārium)
Classical[wiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[viˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or belonging to the highways or roads
Quod tibi supra scripsi Curionem valde frigere, iam calet; nam ferventissime concerpitur; levissime enim, quia de intercalando non obtinuerat, transfugit ad populum et pro Caesare loqui coepit legemque viariam, non dissimilem agrariae Rulli, et alimentariam, quae iubet aediles metiri, iactavit: hoc nondum fecerat, cum priorem partem epistulae scripsi.
62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 8.6.5
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | viārius | viāria | viārium |
| genitive | viāriī | viāriae | viāriī |
| dative | viāriō | viāriae | viāriō |
| accusative | viārium | viāriam | viārium |
| ablative | viāriō | viāriā | viāriō |
| vocative | viārī | viāria | viārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | viāriī | viāriae | viāria |
| genitive | viāriōrum | viāriārum | viāriōrum |
| dative | viāriīs | viāriīs | viāriīs |
| accusative | viāriōs | viāriās | viāria |
| ablative | viāriīs | viāriīs | viāriīs |
| vocative | viāriī | viāriae | viāria |
vĭārĭus (old form VIASIEIS, Lex Thor.), a, um, adj. id.,
I. of or belonging to the highways or roads: lex, for keeping the roads in repair, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5.
Origins
Inherited from Old Latin VIASIEIS. By surface analysis, via + -ārius.
Descendants
- Italianviario
- Spanishviario